Mirt zwyczajny (Myrtus communis) to duży krzew z rodziny mirtowatych (Myrtaceae) pochodzący z rejonu Morza Śródziemnomorskiego.

W naturze osiąga spore rozmiary (ok.. 4-5 m. wys.), jednak w uprawie doniczkowej rzadko przekracza 1-1,5 m. wysokości.

Cechą charakterystyczną mirtu jest zwary pokrój i rozgałęzione, sztywne, rudobrązowe pędy, gęsto pokryte małymi, lancetowatymi, ciemnozielonymi, błyszczącymi, skórzastymi liśćmi, które po roztarciu wydzielają intensywny, balsamiczny aromat.

Mirt kwitnie od maja do września, tworząc w kątach liści białe, pięciopłatkowe kwiaty z licznymi, mocno wystającymi pręcikami, które sprawiają, że kwiat wydaje się być "puszysty". Jesienią kwiaty przekształcają się w jajowate, lekko wydłużone, niebieskie lub białe, jadalne owoce, przypominające jagody.

Wymagania i uprawa

Ze względu na brak mrozoodporności, mirt zwyczajny może być uprawiany w naszym kraju jedynie w doniczkach. W sezonie wegetacyjnym oczekuje ciepła, bardzo jasnego stanowiska (osłoniętego przed bezpośrednim słońcem) i umiarkowanie wilgotnego, przepuszczalnego, żyznego, lekko kwaśnego podłoża. Lato może spędzać na tarasie lub w ogrodzie.

Zimą roślina potrzebuje okresu spoczynku w niższych temperaturach, dlatego należy ograniczyć jej podlewanie, a doniczkę umieścić w widnym, chłodnym pomieszczeniu (ok. 6-10°C).

Krzew nie wymaga systematycznego cięcia, ale jeśli chcemy nadać mu bardziej zwartą formę lub ciekawy kształt, wiosną z powodzeniem możemy go przycinać, gdyż zabieg znosi bardzo dobrze.

Mirt rozmnażany jest zwykle z sadzonek pędowych, gdyż nasiona kiełkują bardzo długo.

Zastosowanie

Mirt zwyczajny wspaniale prezentuje się jako soliter w glinianych donicach lub ceramicznych misach, wprowadzając do wnętrza atmosferę romantycznej Prowansji lub słonecznej Grecji. Bywa też wykorzystywany do tworzenia miniaturowych drzewek bonsai.

Mirt to jednak nie tylko atrakcyjna, ale też niezwykle ciekawa roślina. Znany i ceniony już w starożytności, stał się bohaterem wielu podań i legend. Wykorzystywano go nie tylko do celów kulinarnych i leczniczych, ale też w obrzędach religijnych jako symbol nieśmiertelności, miłości, wierności i radości.

Obecnie z jego aromatyczne liście i gałązki wykorzystywane są do produkcji olejku mirtowego, cenionego min. w przemyśle kosmetycznym i farmaceutycznym. Liście i owoce mają też zastosowanie w kuchni jako przyprawa, głównie do dań mięsnych.

Wybrane odmiany

  • 'Microphylla' – odmiana karłowa
  • 'Leucocarpa' – odmiana o białych owocach
  • 'Variegata' – odmiana o biało-zielonych liściach


Tekst: Katarzyna Józefowicz, zdjęcia: Floradania.dk