Śniedek wątpliwy (Ornithogalum dubium) to bylina cebulowa należąca do rodziny szparagowatych (Asparagaceae). Naturalnie występuje w Afryce i Azji.

Nazwa gatunkowa – dubium, pochodzi od łacińskiego słowa oznaczającego "wątpić", ponieważ kwiat ten tak bardzo różni się od pozostałych gatunków z rodzaju śniedek, iż można powątpiewać, czy do niego przynależy.

Śniedek ten posiada wiele odmian ozdobnych, które mogą dorastać do 15, 30, 70, a nawet 120 cm wysokości. Liście są długie, lancetowate, błyszczące i soczyście zielone. Roślina ta wytwarza grube łodygi i duże, groniaste kwiatostany złożone z luźno osadzonych kwiatów. Mają one gwiazdkowaty kształt, są miseczkowate, mają po sześć płatków i mogą być pomarańczowe, czerwone i żółte.

Zależnie od tego, kiedy i jak posadzimy rośliny, mogą  zakwitać w różnych terminach. Sadzone do donic mogą kwitnąć zimą, wiosną, a sadzone do gruntu pokażą swoje kwiaty od lipca do września.

Rośliny te zawierają substancje toksyczne przy spożyciu.

Wymagania i uprawa

Śniedki wątpliwe wymagają stanowiska z dużą ilością światła – w pełnym słońcu lub półcieniu. Gleba powinna być żyzna, przepuszczalna, najlepiej lekko torfowa, o odczynie zbliżonym do obojętnego. Wymagają umiarkowanego podlewania.

Śniedek nie jest odporny na mrozy. Cebulki należy wykopywać w październiku i przetrzymywać w suchym substracie przez okres zimowy (podobnie do mieczyków). 

Zastosowanie

Śniedka można uprawiać na letnich rabatach oraz w donicach na tarasie i balkonie. Dodatkowo śniedka wątpliwego często sadzi się jesienią do doniczek w domu, aby zakwitł i zdobił mieszkanie w zimie.

Zdjęcia: iBulb