Epimedium czerwone

Rodzaj Epimednium liczy około 50 gatunków roślin wieloletnich, naturalnie występujących w lasach południowej Europy, północno-zachodniej Afryki oraz Azji. Są one dosyć blisko spokrewnione z berberysami. Wiele z ich to endemity, które spotkać można tylko w południowych Chinach (warto wiedzieć, że wykorzystywano je w tradycyjnej medycynie chińskiej – stosowano w ziołowych mieszankach miały zapewniać długowieczność). Ze względu na pochodzenie i mrozoodporność nie wszystkie gatunki epimedium nadają się do uprawy w naszym kraju.

Epimedium czerwone (Epimedium ×rubrum) to polecany gatunek do sadzenia na terenie całej Polski; mieszaniec uzyskany ze skrzyżowania europejskiego epimedium alpejskiego (E. alpinum) i azjatyckiego epimedium wielkokwiatowego (E. grandiflorum). Jego cechą charakterystyczną są przebarwiające się na czerwono, bardzo efektowne i dekoracyjne liście, częściowo zimotrwałe.

Fot. Grzegorz Falkowski (ZSzP)

Roślina tworzy gęste, zwarte kępy dorastające do 30 cm wysokości. Od kwietnia do maja pojawiają się niewielkie, biało-czerwone kwiaty z żółtymi pylnikami; zebrane w luźne, wiechowate kwiatostany.

Kwiaty epimedium czerwonego mają 15-25 mm średnicy, przypominają swoim wyglądem egzotyczne owady. Są zbudowane z czterech zewnętrznych, czerwonych działek oraz 4 wewnętrznych, zwykle jaśniejszych, kremowych, płatków przekształconych w ostrogowe nektarniki. Ostrogi są smukłe, lekko wydłużone, ale nie tak spektakularne długie, jak u niektórych azjatyckich gatunków.

Nowe liście wyrastają zaraz po kwitnieniu, są złożone, zwykle 9-listkowe, pojedyncze listki są szerokolancetowate, zabarwione na czerwono, potem zielenieją. Roślina ponownie staje się atrakcyjna jesienią, gdy jej liście nabierają czerwono-brunatnego zabarwienia.

Epimedium czerwone zostało wyróżnione przez brytyjskie Royal Hortticulture Society nagrodą Award of Garden Merit, przyznawaną roślinom o nieprzeciętnych walorach ozdobnych i uprawowych.

Uprawa i wymagania

Epimedium czerwone to gatunek odporny na mróz. Najlepiej rośnie na stanowiskach półcienistych lub cienistych, na glebach żyznych, umiarkowanie wilgotnych, przepuszczalnych. Starsze rośliny dosyć dobrze wytrzymują niedobór wody.

Gdzie posadzić?

Epimedium najlepiej sprawdza się sadzone w dużych grupach pod koronami drzew i krzewów w parkach, w ogrodach naturalistycznych oraz na rabatach bylinowych. Rośliny te stanowią ciekawą alternatywę dla bardziej popularnych bylin okrywowych tworzących wiosną kwiaty.

 Komponowanie kilku gatunków i odmian epimediów o różnej barwie liści i kwiatów pozwala uzyskać bardzo efektowne kobierce. Rośliny można uprawiać także w pojemnikach wykorzystywanych do dekoracji zacienionych balkonów i tarasów.