Najpierw sprawdź lampki, dopiero potem podejdź do drzewa
Do ogrodu wybieraj wyłącznie zestawy oznaczone przez producenta jako zewnętrzne. Klasa IP44 oznacza ochronę przed bryzgami wody i jest typowym minimum dla sezonowych dekoracji, ale symbol na lampkach nie zabezpiecza automatycznie przed wilgocią wtyczki, przedłużacza oraz gniazda. Wybierając lampki przeznaczone na zewnątrz, sprawdź oznaczenie całego kompletu i instrukcję producenta.
Rozłóż zestaw na ziemi, zanim wejdziesz na drabinę. Włącz go, obejrzyj przewód, oprawki, wtyczkę i złącza, a komplet z pękniętą izolacją albo poluzowanym elementem wycofaj z użycia. Zewnętrzne oświetlenie powinno być zasilane z obwodu chronionego wyłącznikiem różnicowoprądowym, a liczba łączonych zestawów nie może przekraczać limitu podanego w instrukcji.
Równa spirala daje lepszy efekt i nie wymaga ściskania kory
Zacznij przy podstawie pnia, od strony najbliższej źródłu zasilania, i prowadź przewód ku górze równą spiralą. Nie naciągaj go jak linki i pozostaw niewielki zapas w miejscach, w których pień przechodzi w konary. Wiatr porusza gałęziami także zimą, dlatego instalacja musi podążać za tym ruchem, a nie go blokować.
Potrzebną długość można wstępnie policzyć. Podziel wysokość oświetlanego pnia przez planowany odstęp między zwojami, a liczbę zwojów pomnóż przez obwód pnia. Pień wysoki na 2 m, o obwodzie 60 cm i zwojach rozmieszczonych co 10 cm potrzebuje około 12 m lampek, bez odcinka prowadzącego do gniazda i bez dekorowania gałęzi.
Ciaśniejsze rozmieszczenie daje jaśniejszy efekt, ale wymaga dłuższego zestawu. Zamiast walczyć z jednym ciężkim łańcuchem, wygodniej prowadzić krótsze odcinki, jeśli producent pozwala je łączyć. Oświetlaj przede wszystkim pień i mocne konary, omijając cienkie końcówki pędów, rozwidlenia oraz miejsca ze świeżymi ranami.
Nie trzeba obrysowywać każdej gałązki, aby korona była widoczna po zmroku. Wybierz trzy lub cztery główne konary skierowane w różne strony i poprowadź światło nieco dalej niż tylko przy nasadzie. Przed montażem obejrzyj drzewo z miejsca, z którego będzie najczęściej oglądane, na przykład z okna salonu albo od furtki. Takie planowanie ogranicza liczbę przewodów i mocowań, a jednocześnie pozwala zachować czytelną, naturalną sylwetkę drzewa.
Luźna opaska chroni korę, a gwóźdź może uszkodzić również przewód
Do mocowania lampek na pniu używaj miękkich, regulowanych opasek do roślin albo rzepów ogrodniczych. Załóż je luźno, aby przewód nie ocierał kory, a gałęzie mogły swobodnie poruszać się na wietrze. Opaska kablowa (trytytka) może przytrzymać przewód tylko wtedy, gdy pozostanie wyraźnie luźna i zostanie usunięta zaraz po sezonie. Nie stosuj drutu, gwoździ, zszywek ani wkrętów, ponieważ mogą zranić drzewo, przebić izolację lub przycisnąć kabel do nierównej kory.
Mocowanie nie powinno pozostawiać zagłębienia ani dociskać przewodu przy każdym podmuchu. Po pierwszej wietrznej nocy obejrzyj szczególnie łuki konarów i miejsca zmiany kierunku instalacji. Tak samo jak opaski pozostawione na pniu, zapomniane mocowania dekoracji mogą z czasem wrzynać się w korę.
Złącza trzymaj nad ziemią, a po świętach zdejmij cały zestaw
Połączenia między odcinkami nie powinny leżeć w śniegu, kałuży ani zagłębieniu, do którego spływa woda. Umieść je nad podłożem zgodnie z instrukcją, a przewód poprowadź tak, aby nie przecinał przejścia i nie był naprężany przy wtyczce. Programator ograniczy czas świecenia, ale nie zastąpi właściwego gniazda, sprawnego kabla i ochrony różnicowoprądowej.
Dekorując ogród na Boże Narodzenie, potraktuj lampki jako instalację sezonową. Zdejmij je po świętach w suchy, łagodny dzień, przecinając opaski od strony przeciwnej do kory i podtrzymując przewód, zamiast ściągać go z gałęzi. Przed schowaniem wysusz zestaw i zaznacz, na którym drzewie był używany – w kolejnym roku łatwiej dobierzesz długość bez napinania przewodu i dokładania przypadkowych mocowań.