Rącznik pospolity (Ricinus communis) to wysoka (150-300 cm), okazała roślina, w Polsce uprawiana jako jednoroczna, należąca do rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae). W środowisku naturalnym roślina występuje w Afryce. Ma wzniesiony pokrój i tworzy grube przebarwione łodygi, na których wyrastają skrętolegle ułożone liście, przypominające kształtem liście kasztanowca.

Kwitnie od lipca do września, ale jej kwiaty o barwie żółtej lub zielonej nie są zbyt dekoracyjne. Po przekwitnieniu wykształca czerwone, kolczaste, ozdobne torebki nasienne.

Uprawa rącznika pospolitego

Roślina lubi wilgotne lub lekko wilgotne, żyzne i próchnicze gleby o dużej zawartości składników pokarmowych. Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, osłoniętym od wiatru.

Wysiew nasion należy przeprowadzić na przełomie marca i kwietnia, zaś rośliny przesadza się do gruntu pod koniec maja. Wyższe okazy zwykle potrzebują podpór.

Gatunek ten jest wrażliwy na przymrozki.

Zastosowanie

Rącznik pospolity w ogrodzie potrzebuje dużo miejsca, dlatego najczęściej wysadza się go w dużej rozstawie przy murkach, ogrodzeniach i na wysokich rabatach. Ze względu na silny wzrost może być z powodzeniem sadzony również jako pojedynczy soliter. Roślina odstrasza krety i turkucia podjadka, ale jest silnie trująca. Średnia śmiertelna dawka dla człowieka zawiera się w 3 nasionach! Nie powinna więc być uprawiana w ogrodach, gdzie przebywają małe dzieci.