Zanokcica gniazdowa (Asplenium nidus) to tropikalna paproć rodziny zanokcicowatych (Aspleniaceaea). Pochodzi z rejonów podzwrotnikowych Azji południowej (Indii) i Australii. W Polsce jest coraz popularniejszą rośliną domową.

Bylina ta dorasta w warunkach domowych do 70 cm wysokości. Wytwarza rozetę z dużych, lancetowatych, szerokich, mocno marszczonych liści o szerokości ok 10-15 cm. Liście są błyszczące z góry, a od dołu zwykle matowe. Mają tendencję do rozszczepiania się w kilka końców.

Jak u wszystkich paproci, młode liście wyrastają z kłącza od środka rozety, a rozmnażanie następuje przez zarodniki rozwijające się na spodzie liści w zarodniach.

Zanokcica gniazdowa to epifit – żyjąca najczęściej na innych roślinach, które pełnią rolę podpory, a składniki pokarmowe czerpie z powietrza.

Wymagania i uprawa

Stanowisko dla zanokcicy gniazdowej to półcień – na słońcu szybko marnieje i choruje. Powinniśmy uważać, aby temperatura wahała się pomiędzy 16, a 25°C.

Odpowiednie podłoże dla rośliny to typowa gleba dla paproci, czyli przepuszczalna, lekka, torfowa, gleba o kwaśnym odczynie.

Paprocie powinniśmy podlewać odstałą, miękką wodą raz na 5-7 dni. Możemy ją zasilać specjalnymi nawozami dla paproci (zgodnie z zaleceniami dla nawozu) zwykle raz na 2-3 tygodnie. W okresie zimowym ograniczamy podlewanie i zaprzestajemy nawożenia.

Zastosowanie

Paproć ta najlepiej się czuje na parapetach wschodnich lub zachodnich. Będzie się dobrze sprawdzać w mniejszych widnych łazienkach, w których panuje stała wilgoć.

Zanokcica gniazdowa jest idealna do tworzenia domowego urban jungle jak też wnętrz stawiających na nowoczesność i minimalizm.

Wybrane odmiany

  • 'Crispy wave' – najczęściej spotykana, całobrzega, średnich rozmiarów (zdj. 1, 2)
  • 'Campio' – nieregularne, "poszarpane", gęsto powcinane brzegi liści
  • 'Crossie' – niezwykle mocno i licznie rozszczepiająca się na końcach liści


Tekst: Katarzyna Jeziorska, zdjęcia: Floradania.dk