Logo
Logo

Śnieżyca wiosenna (Leucojum vernum)

Śnieżyca wiosenna (Leucojum vernum) | Przeczytaj opis rośliny, zobacz zdjęcia i dowiedz się o niej więcej. Poznaj jej wymagania, zastosowanie oraz wskazówki dotyczące uprawy i pielęgnacji.
  • Gleba: żyzna, próchniczna, przepuszczalna, lekka
  • Kolor kwiatów: białe
  • Kwiaty: pachnące, dzwonkowate, pojedyncze
  • Odczyn gleby: kwaśna, lekko kwaśna, obojętna, lekko zasadowa
  • Owoce: torebka
  • Pokrój: wzniesiony
  • Wysokość: 0,15-0,40 m
  • Okres kwitnienia: II, III, IV
  • Trwałość liści: sezonowe
  • Wilgotność: gleba wilgotna
  • Stanowisko: półcień, cień
  • Zastosowanie: skalniaki, rabaty, skarpy, pod koronami drzew, nasadzenia naturalistyczne, w grupie, ogrody przydomowe, pojemniki, kwiat cięty
  • Śnieżyca wiosenna (Leucojum vernum) to długowieczna bylina należąca do rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae). Niekiedy możemy ją spotkać pod nazwą gładyszek lub śniegółka. W naturze występuje w lasach liściastych i wilgotnych łąkach środkowej i południowej Europy. W Polsce natrafimy na nią głównie w górach (Karpaty, Sudety, Bieszczady). Występuje zwykle w dużych populacjach, tworzących łany. Roślina jest objęta częściową ochroną gatunkową.

    Śnieżyca wiosenna dorasta do 20-30 cm, gdzie łodygi kwiatowe są zwykle wyższe od liści. Same łodygi są bezlistne, gładkie i nierozgałęzione. Na każdej pojawia się jeden lub dwa kwiaty. Roślina wytwarza liście odziomkowe, równowąskie, długie, zaokrąglone na końcu, osiągające szerokość do 13 mm. Każda roślina ma ich od 2 do 4.

    Śnieżyca wiosenna może kwitnąć już od lutego do kwietnia co sprawia, że jest bardzo cenną rośliną miododajną chętnie odwiedzaną przez pszczołyKwiaty rośliny są dzwonkowate, sześciopłatkowe, białe i pachnące. Każdy z płatków ma taki sam rozmiar i posiada charakterystyczną żółtawo-zielonkawą plamkę, co odróżnia śnieżycę wiosenną od podobnej do niej śnieżyczki przebiśnieg

    Nasiona dojrzewają i wysiewają się w lipcu (często w rozsiewaniu pomagają mrówki – myrmekochoria).

    Organem podziemnym rośliny jest kulista cebula (ok. 3 cm średnicy) o szarobrązowej tunice. Cała roślina jest lekko trująca.

     

    Wymagania i uprawa

    Roślina jest łatwa w uprawie, o ile posadzimy ją na odpowiednim stanowisku. Aby cebulica wiosenna najpiękniej kwitła potrzebuje stanowiska półcienistego oraz gleb żyznych, próchniczych, lekkich, przepuszczalnych, umiarkowanie gliniastych i wilgotnych, najlepiej o odczynie kwaśnym.

    Śnieżyca wiosenna jest całkowicie odporna na mróz. W okresie najintensywniejszego wzrostu (kwiecień) konieczne może okazać się jej podlewanie. 

    Cebule roślin sadzimy pod koniec września. Będą rosnąć na tym samym stanowisku przez kilka lat. Wykopywanie cebulek przeprowadzamy w czerwcu. Podczas tego zabiegu rozdzielamy cebule i od razu sadzimy na nowe miejsca lub przechowujemy do jesieni. Przechowuje je się w pomieszczeniu o temp. 17-20 ºC przykryte piaskiem lub trocinami.

    Śnieżyce rozmnaża się wegetatywnie przez podział cebulek przybyszowych (potomnych) lub z siewu.

    Zastosowanie

    Roślinę najczęściej sadzi się pod drzewami i niezbyt mocno zacieniającymi krzewami. Nadaje się również do obsadzania oczek wodnych czy strumieni. Sprawdza się też w ogrodach skalnych i żwirowych, jednak zawsze należy dbać o wysoką wilgotność gleby.

    Wybrane odmiany

    • 'Carpathicum' – wysokość do 20 cm; kształt płatków szpiczasty, plamki na płatkach intensywnie żółte
    • 'Vagneri' – większa od gatunku i posiada po dwa kwiaty na łodydze

    Ciekawostki

    Nazwa gatunkowa – leucojum, pochodzi od greckich słów λευκό (wym. leuko) czyli biały oraz Ίον (wym. ijon) czyli fiołek.

    Tekst: Katarzyna Jeziorska, zdjęcia: Couleur, ivabalk, berger_anja/Pixabay

    Więcej na ten temat
    Zwiń Pokaż więcej (3)
     

    Komentarze

    Dodaj komentarz
    Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu. Może będziesz pierwsza/-y? Zajrzyj na Forum ZielonyOgrodek.pl