Miłek wiosenny (Adonis vernalis) nazywany często adonisem, to bylina należąca do rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae). W środowisku naturalnym występuje na terenie Europy (w tym Polski, gdzie jest objęty ścisłą ochroną gatunkowa) oraz Azji.

Miłek to długowieczna bylina i przy sprzyjających warunkach może rosnąć w jednym miejscu nawet przez kilkadziesiąt lat. Osiąga 15-40 cm wysokości. Ma wzniesiony, kępiasty pokrój. Liście mają pierzasty kształt i są uznawane za element dekoracyjny rośliny.

Kwitnie wiosną (od kwietnia do maja) wytwarzając pojedyncze kwiaty o żółtej barwie.

Wymagania i uprawa

Roślina lubi stanowiska ciepłe, słoneczne i osłonięte od wiatru. Optymalne są gleby wapienne, przepuszczalne, piaszczysto-żwirowe o średniej zawartości składników pokarmowych (chociaż toleruje również miejsca jałowe). Znosi krótkotrwałe susze.

Przyjęło się, że nie potrzebuje nawożenia, ale warto wspomóc miłka, szczególnie przed kwitnieniem i nawieźć go wtedy nawozem dla roślin zielnych.

Zastosowanie

W ogrodzie służy do tworzenia barwnych wiosennych rabat. Powinna być sadzona wraz z innymi roślinami o dłuższym okresie wegetacyjnym, gdyż po przekwitnięciu część nadziemna zasycha i tworzą się puste luki w rabatce. Miłek wiosenny jest często dekoracją skalniaków.

Gatunek ten jest wykorzystywany w ziołolecznictwie – jako środek działający m.in. moczopędnie i uspokajająco.

UWAGA! Jest to jednocześnie silnie trująca roślina i nie zaleca się stosowania jej "domowym sposobem". Objawy zatrucia (przy spożyciu) to mdłości, paraliże, skurcze i zaburzenia widzenia a przy większej dawce – zatrzymanie pracy serca.

Zdjęcia: H. Zell, Nova, Marco Schmidt (źródło: wiki.cc)