Przywarka japońska (Schizophragma hydrangeoides) należy do rodziny hortensjowatych (Hydrangeaceae). W środowisku naturalnym występuje na górzystych terenach Japonii. Jej zdrewniałe pędy wytwarzają korzenie przybyszowe.

To stosunkowo wolno rosnące pnącze osiągające wysokość do 6m. Liście są owalne i ząbkowane. Kwitnienie przypada na okres czerwiec-lipiec. Kwiaty są drobne, baldachogroniaste, zwisające. Mają kremową barwę i przyjemny, miodowy zapach. Największą ozdobę są działki kwiatów płonnych o barwie białej, zebrane wokół kwiatostanu.

Pnącze wymaga stanowisk osłoniętych - półcienistych lub cienistych, gdyż źle reaguje na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Lubi próchnicze, żyzne, umiarkowanie wilgotne gleby. Nie można dopuszczać do przesuszenia bryły korzeniowej.

Roślina uznana jest za mrozoodporną, ale w chłodniejszych regionach Polski w ostre zimy może podmarzać. Warto więc okrywać ją na zimę. Z reguły przywarka japońska nie wymaga cięcia, ale można je wykonać wiosną dla lepszego efektu wizualnego i uzyskania pożądanego wzrostu.

W ogrodzie przywarka japońska nadaje się jako ozdoba altan, tarasów i ścian. Może jednak z powodzeniem rosnąć bez podpór jako roślina okrywowa.

Interesujące odmiany przywarki japońskiej:

  • 'Moonlight'
  • 'Rosaeum'
  • 'Rubra'

fot. Peganum, Wallygrom; źródło flickr.com