Rzodkiew czarna (Raphanus sativus var. niger) to jednoroczna roślina należąca do rodziny kapustowanych (Brassicaceae) i grupy warzyw rzepowatych. Jest to kultywar rzodkiewki

Dorasta zwykle do 70 cm. Wytwarza rozetę lirolistnych liści. Kwitnie na liliowo wydając drobne kwiaty zebrane w grona. Owocem jest łuszczyna.

Rzodkiew czarna charakteryzujący się zgrubiałym korzeniem o nietypowej czarnej barwie (stąd jej nazwa) i białym miąższu. Korzeń jest zwykle okrągły, ale istnieje obecnie spora liczba odmian o wydłużonym kształcie.

Uprawa i wymagania

Rzodkiew czarna ma podobne wymagania jak rzodkiewka. Lubi stanowiska słoneczne, ale może rosnąć również w półcieniu. Dobre pod uprawę są gleby żyzne i przepuszczalne.

Do podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych należy podlewanie oraz odchwaszczanie.

Warzywo ma krótki okres wegetacyjny, dlatego może być uprawiany zarówno jako przedplon jak i poplon.

Rzodkiew uprawiamy z siewu, który przeprowadza się wiosną wprost do gruntu. 

Zastosowanie

Rzodkiew czarną zbiera się jesienią, gdy jej korzeń ma najwięcej składników odżywczych (zmagazynowanych na zimę). Ma charakterystyczny, ostry smak, który nadaje świeżości potrawom, głównie sałatkom i surówkom. Rzodkiew jest znana z tego, że zawiera dużą ilość soli mineralnych. 

To roślina jadalna ale i lecznicza! Działa korzystnie na organizm przy schorzeniach wątroby, problemach z wydzielaniem żółci, przewlekłych chorobach nerek i pęcherza moczowego.

Sok z czarnej rzodkwi działa wzmacniająco na organizm. Nie należy jednak spożywać go w dużej ilości i na czczo, gdyż wtedy mogą wystąpić skutki uboczne (np. wymioty). Sok stosowany zewnętrznie wybiela skórę, usuwa piegi, leczy łupież i działa wzmacniająco na włosy.

Zdjęcia. Zyance (źródło: www.wikipedia.org)