Sałata rzymska (Lactuca sativa var. romana), nazywana również sałatą długolistną, należy do rodziny astrowatych (Asteraceae). Jest to odmiana botaniczna sałaty siewnej różniąca się jednak kształtem główki i wyglądem liści.

Sałata rzymska jest uprawiana w wielu krajach, w tym w Polsce. Roślina osiąga podobną wysokość co sałata krucha. Tworzy wydłużone liście składające się w zwarte główki o długości 20-25cm.

Uprawa sałaty rzymskiej

Wymagania sałaty rzymskiej są zbliżone do sałaty siewnej. Roślina lubi żyzne, próchniczne, zasobne gleby i słoneczne stanowiska.

To warzywo o krótkim okresie wegetatywnym, z powodzeniem więc nadaje się zarówno jako przedplon jak i poplon. Przy zbiorze wiosennym powinna być uprawiana z rozsady (w tunelu lub szklarni). Po wschodach kiełki powinno się przerzedzić – optymalnie na 1 metrze bieżącym nie powinno rosnąć więcej niż 5 roślin.

Zastosowanie sałaty rzymskiej

Liście sałaty nie wymagają bielenia. Mają soczysty delikatny smak z lekką goryczką. Nadają się do przyrządzania sałatek i jako dodatek po innych potraw (np.: serów, jaj).

Jest to warzywo bogate w składniki pokarmowe – sole mineralne (wapń, żelazo, fosfor) i witaminy (C, PP, witaminy z grupy B).

Polecane odmiany

  • Liwia, Romora, Xanadu, Krwistoczerwona Zimowa

Fot. www.wikipedia.org