Słonecznik zwyczajny to jednoroczna roślina dorastająca do 2,5 m wysokości, należąca do rodziny astrowatych (Asteraceae). To jedna z ważniejszych roślin oleistych. Do spożycia nadają się przede wszystkim nasiona słonecznika, z których uzyskuje się olej. Olej słonecznikowy pozwala obniżyć poziom cholesterolu we krwi i jest przydatny w zapobieganiu miażdżycy.

Słoneczniki mają pojedynczą łodygę wewnątrz której znajduje się gąbczasty rdzeń. Liście są duże i sercowate. Najbardziej dekoracyjną częścią słonecznika są ogromne, charakterystyczne kwiatostany - o zewnętrznych kwiatach żółtych, języczkowatych a wewnętrznych rurkowatych o barwie brunatnej. Kwitnie od lipca do października. Owocem jest niełupka w zdrewniałej łupinie.

Słonecznik jest dosyć łatwą rośliną w uprawie, najlepiej jednak rośnie na stanowiskach słonecznych i w żyznych, bogatych w składniki pokarmowe, lekko wilgotnych glebach. Roślina jest uprawiana z siewu nasion wprost do gruntu (zwykle w drugiej połowie kwietnia lub w maju), gdyż bardzo źle znosi przesadzanie. Warto ją regularnie nawozić, gdyż jest wrażliwa na niedobór potasu, boru i molibdenu. Słonecznik jest rzadko atakowany przez mszyce.

Nasiona to bogate źródło witamin A, D, E i B6. i soli mineralnych (m.in. żelazo, cynk). To znakomite pożywienie dla ptaków. Z kolei żółte języczkowate kwiaty zbiera się latem i wytwarza z nich naturalne leki (napary - parzone jak herbata) na choroby układu pokarmowego i gorączkę.

Słonecznik z powodzeniem można wykorzystać w ogrodzie jako roślinę ozdobną. Wygląda atrakcyjnie zarówno sadzony pojedynczo jak i w grupie - w zależności od wysokości - tworzy średnie lub wysokie rabaty. Niskie odmiany można uprawiać w pojemnikach i tworzyć z nich dekorację balkonów oraz tarasów. To jedna z najbardziej dekoracyjnych roślin na kwiat cięty.

Interesujące odmiany:

  • Abendsonne - o licznych pędach bocznych,
  • Prado Red - o kwiatach barwy czerwonej,
  • Sonnengold - o niskim wzroście (50-70 cm) i pełnych kwiatach.