Pustynnik Bungei (Eremurus stenophyllus var. bungei) to bylina kłączowa należąca do rodziny złotogłowowatych (Asphodeloideae). Naturalnie występuje w Azji Środkowej i Zachodniej.

Roślina dorasta do 2 m. Posiada mieczowate, szarozielone liście, które zaczynają zasychać jeszcze w czasie kwitnienia rośliny.

Kwiaty pustynnika rozwijają się stopniowo, od dołu pędu ku górze. Są drobne i tworzą groniaste kwiatostany (ich trwałość określa się na 10-18 dni). Mają kolor żółty, ale można też spotkać odmiany o kolorach białym, czerwonym lub różowym. Pustynnik Bungei kwitnie w czerwcu i lipcu.

Wymagania i uprawa

Pustynnik Bungei przystosowany jest do ostrych zim i upalnego lata. Potrzebuje słonecznych stanowisk oraz przepuszczalnej, próchniczej, umiarkowanie suchej gleby. Bardzo źle znosi nadmiar wody – kłącza mogą wtedy zacząć chorować.

Pustynnika można nawozić tak, jak kwiaty cebulowe. Na bardzo suchych stanowiskach powinniśmy go czasem podlewać.

Roślinę sadzi się wiosną (kwiecień, maj). Nie wymaga wykopywania na zimę choć niekiedy poleca się tak robić. Jeśli istnieje ryzyko mocnych mrozów, miejsce w którym rośnie należy przykryć warstwą ściółki.

Zastosowanie

Pustynnik Bungei jest polecany na skalniaki i słoneczne rabaty. Dobrze wygląda sadzony w sąsiedztwie innych wysokich kwiatów, np. czosnków olbrzymich, dalii, mieczyków.

Ładnie prezentuje się także w dużych bukietach, ponieważ po ścięciu długo utrzymuje świeżość kwiatów.

Zdjęcia:. iBulb