Co lubi zamiokulkas i jak o niego dbać? Wszystko, co musisz wiedzieć!

Jakie warunki lubi zamiokulkas?

Zamiokulkas pochodzi z tropikalnych rejonów Afryki, gdzie zasiedla świetliste lasy, zarośla i suche, półcieniste łąki. Ponieważ w naturalnym środowisku musi mierzyć się z poważnymi wyzwaniami takimi jak susza i upał oraz piaszczysta, kamienista lub jałowa gleba, przystosował się do trudnych warunków wykształcając mechanizmy obronne czyli:

• grube, walcowate pędy magazynujące wodę,
• grube, bulwiaste, podziemne kłącza, będące rezerwuarem wody i składników odżywczych
• oraz mięsiste liście, zabezpieczone przed utratą wilgoci woskowym kutnerem.
  
  

Dzięki powyższym cechom zamiokulkas w uprawie doniczkowej nie ma wygórowanych oczekiwań. Jest rośliną łatwą w uprawie i pielęgnacji.

Miejsce

Zamiokulkas najlepiej będzie rósł na półcienistym stanowisku z rozproszonym światłem, gdyż takie warunki ma do dyspozycji także w naturze.

Ziemia

Roślina nie jest wymagająca też względem podłoża i dobrze będzie rosła w każdej typowej, ale lekkiej i przepuszczalnej ziemi kwiatowej.

Jak dbać o zamiokulkasa?

Ze względu na niewielkie wymagania uprawowe i dużą odporność na trudne warunki, zamiokulkas zyskał miano „żelaznej rośliny”, trzeba jednak pamiętać, że mimo obiegowej opinii nie wszystko nam wybaczy. Jeśli będziemy go regularnie zalewać i pozwolimy, by jego podłoże stale było mokre, w końcu się zbuntuje i zacznie gnić, a nawet zamierać. Kiedy ustawimy go w dużym cieniu (np. łazience bez okna, mrocznym korytarzu), także nie przetrwa, gdyż jego liście zaczną się wyciągać, karleć i blednąć, a roślina straci urodę. Zamiokulkasowi nie będzie odpowiadało też ostre słońce, które może poparzyć jego liście.

Doskonale zniesie natomiast przejściową suszę, dlatego nie ucierpi, jeśli przez tydzień lub dwa zapomnimy o jego podlewaniu. Nie będzie też oczekiwał systematycznego zraszania czy ustawiania w jego pobliżu nawilżacza powietrza, gdyż obecny na jego liściach woskowy nalot chroni go przed utratą wilgoci. Jeśli zapewnimy mu odpowiednie warunki, nie będzie sprawiał kłopotów i pozostanie z nami przez długie lata jako atrakcyjna roślina pokojowa.

Sadzenie

Zamiokulkas może być sadzony do doniczek przez cały rok, choć najlepszym terminem na przeprowadzenie zabiegu jest wiosna, gdyż wtedy roślina rozpoczyna intensywną wegetację i tworzy najwięcej młodych przyrostów, liści i korzeni. Ponieważ zamiokulkas woli suche podłoże od nadmiernie wilgotnego, przed jego sadzeniem dno donicy należy wyłożyć warstwą keramzytu lub potłuczonych, ceramicznych doniczek, które będą stanowiły dobry drenaż, utrzymujący nadmiar wody z dala od jego korzeni.

Trzeba też pamiętać, że zamiokulkas to naprawdę duża roślina (może dorastać do ok. 1 m wysokości), dlatego warto przeznaczyć dla niej solidną i masywną donicę, która nie przewróci się pod ciężarem grubych, rozłożystych liści.

Nawożenie

Zamiokulkas nie jest żarłoczny i nie wymaga systematycznego nawożenia, gdyż w naturze także nie ma dostępu do zbyt żyznego podłoża. Ponieważ jednak w doniczce ma do dyspozycji niewiele ziemi, z pewnością będzie wdzięczny, jeśli raz na jakiś czas dostarczymy mu niewielką ilość nawozu dla roślin zielonych, dzięki czemu jego liście staną się większe i będą miały żywszą, zieloną barwę.

Przycinanie

Zamiokulkas nie potrzebuje też systematycznego przycinania. Rośnie wolno i każdego roku wydaje z podziemnego, grubego kłącza jedynie 1-3 liście, wiec nie ma potrzeby go przycinać. Dopiero gdy najstarsze liście zaczynają żółknąć i zamierać, należy je usunąć, wykręcając pęd u podstawy. Jeśli zamiokulkas zakwitnie, dobrze jest też usunąć jego kwiatostan, najlepiej jeszcze przed rozwinięciem, gdyż nie jest zbyt atrakcyjny, a niepotrzebnie wyczerpuje roślinę, która zamiast skupiać się na tworzeniu nowych liści, koncentruje się na utrzymaniu kwiatostanu.

Ochrona przez chorobami i szkodnikami

Zamiokulkas bardzo rzadko pada też ofiarą chorób i szkodników, więc zwykle nie potrzebuje zabiegów ochronnych. Z racji swego pochodzenia nie może być natomiast uprawiany przez cały rok na zewnątrz, gdyż jest gatunkiem ciepłolubnym i wrażliwym na mróz, dlatego przez cały rok oczekuje pokojowej temperatury (ok. 18-24°C).

Niestety, mimo rozlicznych zalet, zamiokulkas ma jednak też ciemną stronę natury. W jego tkankach znajdują się kryształki szczawianu wapnia, które mogą powodować podrażnienia ust i języka, a także skóry, mającej kontakt z sokiem rośliny. Z tego względu zamiokulkas powinien być ustawiony w miejscu niedostępnym dla dzieci i zwierząt domowych, a prace pielęgnacyjne wokół niego powinny być wykonywane w rękawicach ochronnych (np. przesadzanie).

Kliknij i sprawdź, jakie produkty dla roślin domowych mamy w naszym sklepie online

Tekst: Katarzyna Józefowicz, zdjęcie tytułowe: Feey / Unsplash i Jürgen Diermaier / Pixabay