Lubczyk ogrodowy (Levisticum officinale) to roślina dwuletnia należąca do rodziny selerowatych (Apiaceae). Jest bardzo znanym i uwielbianym ziołem i rośliną przyprawową.

Lubczyk ogrodowy dorasta do 2 m wysokości. W pierwszym roku wytwarza rozetę podwójnie pierzastych liści, w drugim pędy kwiatostanowe.

Zioło kwitnie od czerwca do sierpnia, kwiaty są niepozorne żółto-zielone, zebrane w baldachy. Owocem lubczyku jest lekko jajowata rozłupnia.

Wymagania i uprawa

Roślina preferuje nasłonecznione, ciepłe stanowiska i lekkie, zasobne, przepuszczalne podłoża.

Zabiegi pielęgnacyjne polegają na spulchnianiu gleby, odchwaszczaniu i regularnym nawożeniu, ponieważ lubczyk ma dość duże wymagania wodne i pokarmowe.

Dla potrzeb domowych lubczyk rozmnażany jest zwykle z siewu wprost do gruntu (sierpień-wrzesień).

Zbiór liści na suszenie najlepiej przeprowadzić przed kwitnieniem.

Zastosowanie

Surowcem lekarskim są korzenie i kłącza lubczyku, zbierane jesienią, czyszczone i suszone w warunkach naturalnych po uprzednim rozdrobnieniu. 

Lubczyk to przede wszystkim popularna przyprawa do zup, gulaszów i sosów, wspomagająca trawienie i polecana przy dolegliwościach żołądkowych. W kuchni używa się głównie liści lubczyku, zbieranych w miarę potrzeb.

Ciekawostki

Potocznie jest nazywany zielem miłości, gdyż przez długi czas wierzono, że to roślina magiczna, którą można "oczarować" wybranka. Do niedawna twierdzono, że liście i korzeń lubczyku to afrodyzjaki, ale badania nie wykazały występowania w roślinie związków "pobudzających".