Szałwia lekarska (Salvia officinalis) to wieloletnia krzewinka z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). W naturze porasta słoneczne zbocza i skały rejonu Morza Śródziemnego.

Szałwia lekarska to roślina wieczniezielona, osiągająca wysokość 50-70 cm. Ma czterokanciastą, owłosioną łodygę, drewniejącą po drugim roku wegetacji i fioletowe (lub niekiedy różowe i białe), zebrane w grona kwiaty. Jest rośliną miododajną.

Wymagani i uprawa

Szałwia lekarska najlepiej się czuje na stanowiskach słonecznych i glebach bogatych w wapń, pulchnych i w miarę wilgotnych. Źle się czuje na ziemiach ciężkich. Roślinę po kwitnieniu należy silnie przyciąć.

Roślinę rozmnaża się z nasion lub sadzonek pobranych z rośliny matecznej pod koniec lata – bardzo łatwo się ukorzenia. Do gruntu należy przesadzić ukorzenione egzemplarze w rozstawie 50-60 cm, bo system korzeniowy bardzo silnie się rozgałęzia.

Zastosowanie

Szałwia lekarska to przede wszystkim bardzo cenne zioło. Główny zbiór ziela ma miejsce na początku maja, tuż przed kwitnieniem. Zazwyczaj można przeprowadzić dwa lub trzy zbiory w roku.

Można ją z powodzeniem traktować jako element rabat ozdobnych. Dobrze się czuje w donicach i w sąsiedztwie innych roślin lubiących wapienne podłoża.

Właściwości lecznicze szałwii lekarskiej są znane już od Starożytności. Stosuje się ją w celu regulacji pracy układu pokarmowego, obniżenia poziomu cukru we krwi czy też przy zapaleniach błony śluzowej gardła i skóry. Jest silnym lekiem antyseptycznym i stosowanie jej w nadmiarze może powodować lekkie zatrucia, toteż należy po 3 dniach kuracji zrobić przerwę.

Szałwia ma również działanie antydepresyjne! Delikatnie pobudza i pomaga w koncentracji.

Ciekawostki

Nazwa łacińska szałwii pochodzi od łacińskiego salvus co oznacza zdrowie.


Zdjęcia: Floradania