Judaszowiec południowy, judaszowiec wschodni (Cercis siliquastrum) to drzewo lub krzew należący do rodziny bobowatych (Fabaceae). W środowisku naturalnym występuje w południowej Europie oraz w Azji Mniejszej. W Polsce dorasta do ok. 6 m wysokości.

Posiada szeroką, rozłożystą koronę. Liście są duże (do 10 cm) i nerkowate z dobrze widocznym unerwieniem. Jesienią przebarwiają się na żółto i pomarańczowo. Nawiększą ozdobą są także kwiaty judaszowca pojawiające się wiosną. Mają różową bądź purpurową barwę i są zebrane w okazałe baldachogrona. Charakterystyczne jest pojawianie się ich na całej długości gałęzi oraz na pniu!

Owocem jest suchy, spłaszczony strąk.

Wymagania i uprawa

Drzewo zaleca się uprawiać w miejscach ciepłych, słonecznych, osłoniętych od wiatru. Gatunek przemarza w Polsce, dlatego zaleca się go uprawiać w cieplejszych rejonach, a nawet tam należy go porządnie okrywać na zimę (znacznie odporniejsze na mróz są odmiany judaszowca kanadyjskiego).

Judaszowiec południowy preferuje podłoża żyzne, przepuszczalne, zawierające wapń. Warto go podlewać w czasie długotrwałych susz (starsze okazy dobrze znoszą niedobór wody). Judaszowiec dobrze reaguje na nawożenie organiczne oraz ściółkowanie. Cięcie wykonuje się sporadycznie, korygując pokrój i usuwając uszkodzone pędy.

Gatunek jest podatny na gruzełka cynobrowego, warto więc profilaktycznie pokrywać pnie preparatem miedziowym.

Zastosowanie

Judaszowiec to jedno z najpiękniej kwitnących drzew. Warto uprawiać go jako soliter w wyeksponowanym, ale zacisznym miejscu. Pasuje do ogrodów różnego typu, ale szczególnie dobrze wygląda w ogrodach orientalnych i śródziemnomorskich. Kwiaty są jadalne.

W zielarstwie kora judaszowca, która posiada dużo garbników bywa stosowana jako środek ściągający (może być używana w leczeniu biegunki). Drewno drzewa jest twarde i wykorzystuje się je w stolarstwie.

Interesujące odmiany

  • 'Alba' – o kwiatach białych
  • 'Rubra' – bardzo ciemne, różowe kwiaty


Zdjęcie: Jerzy Opioła/CC BY-SA 4.0/Link, Pixabay, JLPC/CC BY-SA 3.0/Link