Judaszowiec południowy (wschodni) to drzewo, rzadziej krzew, należące do rodziny bobowatych (Fabaceae). W środowisku naturalnym występuje w południowej Europie oraz w Azji Mniejszej. W Polsce dorasta do 6m wysokości.

Posiada szeroką, rozłożystą koronę. Liście są nerkowate, z dobrze widocznym unerwieniem. Jesienią przebarwiają się na żółto i pomarańczowo. Dużą ozdobą są także kwiaty judaszowca pojawiające się wiosną. Mają różową barwę i zebrane są w okazałe baldachogrona. Owocem jest suchy, spłaszczony strąk.

Wymagania i uprawa

Drzewo zaleca się uprawiać w miejscach ciepłych, słonecznych, osłoniętych od wiatru. Gatunek może w Polsce przemarzać, dlatego zaleca się go uprawiać w cieplejszych rejonach. Młode okazy przed nadejściem zimy wymagają osłony i usypywania kopczyków u podstawy. Roślinę można uprawiać w głębokich pojemnikach i jesienią przenosić do pomieszczenia.

Judaszowiec południowy preferuje podłoża żyzne, przepuszczalne, zawierające wapń. Warto go podlewać w czasie długotrwałych susz. Starsze okazy znoszą niedobór wody. Judaszowiec dobrze reaguje na nawożenie organiczne oraz ściółkowanie. Cięcie wykonuje się sporadycznie, korygując pokrój i usuwając uszkodzone pędy. Gatunek jest podatny na gruzełka cynobrowego, warto więc profilaktycznie pokrywać pnie preparatem miedziowym.

Zastosowanie

Judaszowiec to jedno z najpiękniej kwitnących drzew. To rzeczywista ozdoba ogrodu w okresie wiosennym. Warto uprawiać go jako soliter w wyeksponowanym, ale zacisznym miejscu. Pasuje do ogrodów różnego typu, ale szczególnie dobrze wygląda w ogrodach orientalnych i śródziemnomorskich. Kwiaty są jadalne.

Zdjęcie: pixabay.com, CC0 Creative Commons