Stewarcja kameliowata to drzewo należące do rodziny herbatowatych (Theaceae). W ojczyźnie występowania - wilgotnych lasach Azji - dorasta do 20m wysokości, jednak w naszym klimacie jej wysokość nie przekracza 6 metrów. Drzewo jest ciągle rzadkie w Polsce, można je czasem spotkać w ogrodach i parkach.

Ma wniesiony pokrój i nieregularną lub parasolowatą koronę. Na szczególną uwagę zasługuje kora rośliny, które często jest czerwonawa i obficie łuszczy się (szczególnie na starszych okazach) odsłaniając pień. Tworzy eliptyczne liście przebarwiające się jesienią na czerwono i pojedyncze, białe kwiaty o średnicy do 7 cm. Kwitnie od lipca do sierpnia. Owocem jest torebka.

Stewarcja wymaga ciepłych, lekko wilgotnych, świeżych gleb o odczynie od kwaśnego do obojętnego. Preferuje stanowiska słoneczne, osłonięte od wiatru, chociaż może rosnąć również w lekkim cieniu. W chłodniejszych regionach Polski może czasem przemarzać i wymaga okrycia na zimę. Ma stosunkowo płytki system korzeniowy przez co jest mało odporna na przedłużające się susze. Rośnie dość wolno.

Nadaje się do małych ogrodów, gdyż nie osiąga znacznych rozmiarów i rośnie powoli. Często stewarcja sadzona jest jako soliter.