Brzoza brodawkowata (Betula pendula) to rodzime drzewo, które pospolicie występuje na niżu i w niższych partiach górskich, w lasach, zaroślach, na suchych glebach i nieużytkach.

W ciągu kilkunastu lat może osiągnąć wysokość 20 m. Z powodu cienkich, zwisających gałązek, pokrój drzewa jest płaczący. Charakterystyczną cechą brzozy brodawkowatej jest gładka, biała kora. U młodych drzew kora jest brązowa i dopiero z czasem staje się białą. Zielone liście jesienią przebarwiają się na żółto.

Drzewo ma niewielkie wymagania siedliskowe. Preferuje stanowiska dobrze nasłonecznione. Dobrze znosi zanieczyszczenia, dlatego polecana jest do stosowana w nasadzeniach miejskich. Chętnie sadzona jest w ogrodach, a także parkach.

Sok brzozy brodawkowatej, pozyskiwany wiosną, ma właściwości lecznicze.

Zdjęcia tytułowe: Pixabay