Pomysły i materiały na nawierzchnie placyków w ogrodzie

Ciekawym rozwiązaniem jest połączenie w obrębie jednej nawierzchni różnych rodzajów materiału: betonu i drewna. Nawierzchnię wokół oczka wodnego wykonano z kostki betonowej i bruku drewnianego. Do placu z oczkiem wodnym dochodzi ścieżka z belek drewnianych, imitujących podkłady kolejowe	Placyk przy altanie wykonano z kostki kamiennej. Również z kamienia zrobiona jest ścieżka, która prowadzi do placu. Altana znajduje się zwykle w miejscu znacznie oddalonym od domu, gdzie ogród ma układ swobodny. Doskonale pasuje tu ścieżka z luźno ułożonych płyt kamiennych

Płyty betonowe

Mogą być prostokątne lub kwadratowe, w różnych kolorach, gładkie lub chropowate – na przykład z powierzchnią płukaną (z widocznym kruszywem). Dzięki wytłoczonym na powierzchni wzorom ogrodowe płyty betonowe, podobnie jak kostka betonowa, mogą imitować kamień łupany lub kostkę kamienną.

Płyty kamienne

Cięte mają kształt regularny: kwadratowy lub prostokątny, a łamane - nieregularny. Na ścieżki w ogrodzie powinno się wybierać płyty o po-wierzchni piaskowanej, groszkowanej lub płomieniowanej, aby nie były śliskie.

W ogrodzie szczególnie atrakcyjnie prezentuje się piaskowiec lub łupek (w różnych odmianach).

Płyty na ścieżki ogrodowe powinny mieć grubość 3 - 5 cm. Im większe płyty, tym szybciej można ułożyć z nich nawierzchnię, ale naprawdę duże płyty  lepiej wyglądają w dużym ogrodzie.

Kamień polny

Na nawierzchnię odpowiednie są kamienie płaskie przynajmniej z jednej strony. Z tony kamienia polnego można ułożyć 10-15 m² nawierzchni.

Kruszywa

Ścieżki w ogrodzie można wykonać z różnobarwnych kruszyw: żwiru, grysu, klińca, tłucznia lub pospółki.

Na nawierzchniach z kruszyw nie zbiera się woda, ale ich wadą jest zarastanie roślinnością, którą trzeba
z nich systematycznie usuwać.

Ścieżkę ze żwiru czy tłucznia  można usypać samodzielnie. Najlepiej użyć do tego kruszywa o ostrych krawędziach, gdyż taka nawierzchnia jest stabilniejsza. Odpowiednie są też grys lub kliniec, ponieważ dobrze się klinują. Z tony żwiru można ułożyć ok. 10 m² nawierzchni.

Bruk drewniany

Są to okrąglaki pocięte na krążki lub klocki z drewna sosnowego, akacjowego lub gatunków egzotycznych. Można z nich ułożyć oryginalne i naturalnie wyglądające ścieżki. Ich trwałość jest mniejsza niż nawierzchni z betonu czy kamienia, a po deszczu stają się dość śliskie. Ich zaletą jest to, że tłumią odgłos kroków.

Belki drewniane

Do budowy nawierzchni ogrodowych można użyć impregnowanych belek drewnianych, przypominających podkłady kolejowe. Można wykonać z nich nawet faliste ciągi piesze (wystarczy ułożyć elementy wachlarzowo).

Belki drewniane można kupić w centrach ogrodniczych lub zamówić drewno z tartaku (oryginalne podkłady kolejowe, które pozyskiwano z rozbiórki torów kolejowych, nie są polecane, gdyż do zabezpieczenia przed butwieniem i szkodnikami są impregnowane kreozotem, dlatego przez długie lata wydzielają drażniący zapach).

Fot. Semmelrock

Betonowe elementy imitujące drewno

Są to elementy z barwionego betonu, które do złudzenia przypominają  drewniane podkłady kolejowe albo parkiet z drewna sosnowego. Nadają się na ścieżki, tarasy i stopnie schodów ogrodowych. Na ścieżkach można je układać jeden przy drugim albo pozostawić przestrzenie do  obsiania trawą.

Cegła rozbiórkowa

Zamiast bruku klinkierowego lub betonowego na ogrodowe ciągi komunikacyjne można zastosować cegłę rozbiórkową, która dobrze będzie wyglądać w półdzikim ogrodzie. Nawierzchnia z takiej cegły nie jest trwała, ale  może posłużyć kilka lat w niezbyt intensywnie użytkowanej części ogrodu.

Porady projektanta

• Projekt nawierzchni w ogrodzie można wykonać samodzielnie na podstawie  planu działki - najlepiej w skali 1:100 - z zaznaczonymi istniejącymi i planowanymi  budynkami, elementami małej architektury i nasadzeniami (drzewa, krzewy, rabaty). Lepiej jednak, by podjazd i ścieżki zaplanował architekt krajobrazu projektujący ogród; można też zamówić projekt w firmie oferującej kostkę, bo często jest on wliczony w jej cenę.

• Należy sprawdzić, jaki jest na działce rodzaj gruntu i poziom wód gruntowych, gdyż będzie to potrzebne do zaprojektowania systemu odwodnienia.

• Nawierzchniom należy nadać spadek poprzeczny wynoszący co najmniej 2%.
  
  

• Nawierzchnie dochodzące do budynku powinny być tak nachylone, by woda spływała od budynku w stronę ogrodu (nachylenie podłużne).

• Układ ścieżek najlepiej zaplanować według wydeptanych szlaków, które wskazują zawsze funkcjonalny układ dróżek.

• Należy pamiętać, że minimalna szerokość podjazdu to 3 m, a minimalne wymiary miejsca postojowego na samochód osobowy to 2,5 × 5 m.

• Ścieżka od furtki do drzwi wejściowych powinna mieć szerokość 1,2 - 1,5 m, a ścieżki ogrodowe - 0,8 m - na takiej ścieżce mogą się swobodnie wyminąć dwie osoby.

• Rodzaj i kolor nawierzchni powinny współgrać z wykończeniem elewacji domu, rodzajem ogrodzenia, a także pasować do charakteru ogrodu.

• Grubość nawierzchni należy przyjmować według tabeli:
  
  

Tekst: Małgorzata Cuch