Logo
Logo
Gardeners' world listopad - grudzień 2021
37
Okazje
Artykuł na: 4-5 minut

Owczarek podhalański w ogrodzie

Od przeszło wieku panuje moda na Zakopane. Swoim oryginalnym folklorem i malowniczą panoramą przyciąga tłumy turystów. Wśród pamiątek oferowanych przez obrotnych górali można znaleźć małe, słodkie, białe kuleczki. Wkrótce przestają być małe. Słodkie też. Niestety, duża część nabywców dopiero wtedy zadaje sobie pytanie, czy owczarek podhalański to odpowiedni pies na ich warunki. Proponuję więc zapoznać się z tą rasą, zanim pojedziecie znowu do kurortu.

Oczywiście, tekst niniejszy dotyczy tylko i wyłącznie psów z zarejestrowanych hodowli. Należy to podkreślić, bo planowa hodowla podhalana długo napotykała na opór niepokornych górali.

Strzegące stad owczarki górskie, nawet należące do różnych ras, są do siebie podobne. Charakteryzuje je atletyczna sylwetka, piękne białe futro i słuszny wzrost. W tak wyrównanej populacji, hodowla "bezpapierowych" psów, świetnie udających rodowodowe, nie nastręcza trudności.

Pies "niepokojowy"

Skupmy się jednak na kwestii przydatności owczarka podhalańskiego jako psa przydomowego. Na pewno nie uda się przerobić owczarka podhalańskiego na pieska pokojowego. Zbyt bardzo ceni sobie swobodę i przestrzeń, aby dobrze czuć się zamknięty w czterech ścianach.

Gabaryty też jakby nie te. Zwłaszcza że potrzebuje dużo ruchu. Jedwabista sierść, poza eleganckim wyglądem, zapewnia mu doskonałą ochronę przed zimnem i wilgocią. Będzie szczęśliwy, jeśli zakwaterujemy go w budzie i pozwolimy objąć ochroną podwórko. Pamiętajmy jednak, że ceni sobie bardzo towarzystwo. Z tego względu nadaje się bardziej na straż przyboczną, niż na wysuniętą placówkę garnizonu granicznego. Mówiąc mniej obrazowo: buda musi się znajdować obok domu, a nie w odległym kącie ogrodu.

Owczarek podhalański ma dość wysoki próg pobudzenia, nie będzie z byle powodu biegał wzdłuż płotu, ujadając jak szalony. Nie pasjonuje go też rozkopywanie grządek. Silny instynkt obrończy i zapał do pracy plasują go wśród najlepszych psów stróżujących. Jego aktywność wzrasta nocami. Idąc spać, możecie być pewni, że patroluje okolicę z uwagą i czujnością.

Owczarek podhalański szczeniak, fot. annakarolcia - Pixabay
Fot. annakarolcia/Pixabay

Już jako szczeniak, owczarek podhalański wykazuje się czujnością.

Przyjaciel rodziny

Podhalańczyki nawiązują bardzo przyjazne kontakty z opiekunami. Ten miły, serdeczny pies szybko staje się najlepszym przyjaciele rodziny. Zwłaszcza że błyskawicznie poznaje jej członków i wszystkich traktuje z taką samą atencją i przywiązaniem. Wszystkich, bez wyjątku, włącznie z kotami, fretkami i innymi papugo-wężo-świnkami.

Szczególnie ciepłe kontakty łączą go z dziećmi – bawiąc się z nimi jest wyjątkowo cierpliwy i delikatny. Obserwując psa można odnieść wrażenie, że rozczulają go wszelkie słabe, bezbronne stworzonka.

W kontaktach z obcymi podhalańczyk zachowuje pełen godności dystans. Jednak w chwili zagrożenia rzuca się do obrony bez chwili wahania, walczy nieustępliwie i bezpardonowo. Obce jest mu poczucie strachu.

Owczarek podhalański wymaga tresury

Inteligencja tej rasy pozwala na dowolne szkolenie. Owczarek podhalański jest pojętny i szybko przyswaja wiedzę. Konsekwentnie wychowany staje się posłusznym podopiecznym. Natomiast zaniedbanie wychowania może mieć opłakane skutki.

Utrata kontroli nad silnym, samodzielnym psem wcześniej czy później zaowocuje niepotrzebnym atakiem. Podobne efekty może przynieść zaniechanie podstawowej socjalizacji. Bez niej nie wykształci pewności siebie i poczucia siły. Cechy te są niezbędne u dobrego psa stróżującego, pozwalają mu właściwie oceniać zagrożenie i reagować adekwatnie do sytuacji.

Jak o niego dbać?

Owczarek podhalański nie ma dużych wymagań. Sierść jest łatwa do wyczesania, a jej pielęgnacja polega głównie na usuwaniu martwego, wypadającego włosa. Ewentualną kąpiel zarezerwujmy na wypadki specjalne, np. wyjątkowo kuszącą kałużę błota po deszczu lub wytarzanie się w zdechłej rybie.

Przy układaniu diety trzeba uważać, aby psa nie przekarmiać. Otyły podhalańczyk traci zapał do pracy, a wraz z nią radość życia. Że o zdrowiu nie wspomnę... Piękny, śnieżnobiały pies, imponującej wielkości, budzi pozytywne uczucia. Samo patrzenie na niego sprawia przyjemność. Dla swojej rodziny jest oddanym obrońcą i serdecznym przyjacielem, godnym pełnego zaufania. Życie z nim pod jednym dachem na pewno przyniesie wiele radości.

Czy owczarek podhalański to odpowiedni pies do Twojego ogrodu?

Tekst: Kamila Prągowska-Sudoł i Wojciech Kornak, zdjęcie tytułowe: dreamstime.com

Warto przeczytać
To Cię zainteresuje
Nowe treści
Ważne tematy
Lista zakupów

Komentarze

Gość

12-05-2021 10:46

Gryzie bo nie dałeś mu żadnej alternatywy, zęby i dziąsła go swędzą. To jest pies dla kogoś kto ma doświadczenie i jakieś pojęcie o wychowaniu psa, na wszystko trzeba czasu i przede wszystkim cierpliwości oraz tego aby wszyscy domownicy wymagali na szczeniaku tego samego.

Gość Mirek

29-04-2021 08:46

Imbecyle jak piszący poniżej nie powinni mieć psów bo sądząc po postach są na nie za głupi. Strach, ze tacy ludzie się mnożą i produkują kolejnych ... Zdziwienie, że szczeniak gryzie i sika no makabra. I jeszcze taki delikwent pisze, ze pies śmierdzi. Nóż się w kieszeni otwiera.

Gość Pasia

10-04-2021 21:51

pies jest mądry dopiero po dwóch latach, przeczytałam kawałek i mało tu prawdy. Pies ten w górach często był zostawiany sam na sam w halach z owcami na kilka - kilka naście dni. Więc nie potrzebuje za dużo towarzystwa, a te zdjęcie to nie podhalan a może labrador. Jest to też ...

Gość

26-11-2020 18:47

I btw zeżarła wszystko co było na ogrodzie, każdą roślinę, rozkopała rabatki, wygryzła tuje i winorośl, kilka dobrych tysięcy poszło w błoto w kilka dni...

Gość

26-11-2020 18:46

Ale bzdury, od pierwszych dni pies gryzie dzieci, sika gdzie popadnie, po 3 tygodniach nauki i cierpliwości nie nauczył się niczego, śmierdzi, obcych się nie boi. Jeśli to jest mądra rasa to ja nie wiem jak wygląda zachowanie głupszych. Nigdy więcej żadnego psa.....

Pokaż wszystkie komentarze
Porady na ten tydzień
Tydzień 42, Sentencja nr:6
Tydzień 42, Sentencja nr:6
Najlepszym okresem na sadzenie drzew owocowych jest jesień (od pierwszych dni października do pierwszych przymrozków). Przed nastaniem zimy drzewka zdążą zregenerować uszkodzony system korzeniowy.
Tydzień 42, Sentencja nr:5
Tydzień 42, Sentencja nr:5
Opadłe z drzew owoce, których nie można wykorzystać do celów spożywczych, trzeba systematycznie usuwać, w przeciwnym wypadku staną się źródłm chorób roślin. Usuwamy i palimy także chore pędy i liście drzew oraz krzewów.
Tydzień 42, Sentencja nr:4
Tydzień 42, Sentencja nr:4
Krzewy róż warto teraz zasilić. Wierzchnią warstwę ziemi przemieszajmy z przefermentowanym obornikiem. Róże pienne należy zabezpieczyć przed nadchodzącą zimą. W tym celu przygina się je do ziemi i obsypuje ziemią.
Tydzień 42, Sentencja nr:2
Tydzień 42, Sentencja nr:2
W październiku możemy wysadzać do ogrodu drzewa i krzewy liściaste, które rosły w donicach. Sadzimy także drzewa i krzewy iglaste oraz pnącza.
 
Serwisy partnerskie
Dom i wnętrze
Twoja strona ogrodu
 
Copyright © AVT 2020 Sklep AVT