Logo
Logo
Gardeners' world listopad - grudzień 2019
4
Do góry
Artykuł na: 4-5 minut

Owczarek podhalański w ogrodzie

Od przeszło wieku panuje moda na Zakopane. Swoim oryginalnym folklorem i malowniczą panoramą przyciąga tłumy turystów. Wśród pamiątek oferowanych przez obrotnych górali można znaleźć małe, słodkie, białe kuleczki. Wkrótce przestają być małe. Słodkie też. Niestety, duża część nabywców dopiero wtedy zadaje sobie pytanie, czy owczarek podhalański to odpowiedni pies na ich warunki. Proponuję więc zapoznać się z tą rasą, zanim pojedziecie znowu do kurortu.

Oczywiście, tekst niniejszy dotyczy tylko i wyłącznie psów z zarejestrowanych hodowli. Należy to podkreślić, bo planowa hodowla podhalana długo napotykała na opór niepokornych górali.

Strzegące stad owczarki górskie, nawet należące do różnych ras, są do siebie podobne. Charakteryzuje je atletyczna sylwetka, piękne białe futro i słuszny wzrost. W tak wyrównanej populacji, hodowla "bezpapierowych" psów, świetnie udających rodowodowe, nie nastręcza trudności.

15 RAS PSÓW najbardziej polecanych do domu Z OGRODEM

Owczarek podhalański pies pasterski
Podhalańczyki nawiązują bardzo przyjazne kontakty z opiekunami (fot. www.dreamstime.com).

Pies w ogrodzie. Owczarek podhalański

Skupmy się jednak na kwestii przydatności owczarka podhalańskiego jako psa przydomowego. Na pewno nie uda się przerobić owczarka podhalańskiego na pieska pokojowego. Zbyt bardzo ceni sobie swobodę i przestrzeń, aby dobrze czuć się zamknięty w czterech ścianach.


Gabaryty też jakby nie te. Zwłaszcza że potrzebuje dużo ruchu. Jedwabista sierść, poza eleganckim wyglądem, zapewnia mu doskonałą ochronę przed zimnem i wilgocią. Będzie szczęśliwy, jeśli zakwaterujemy go w budzie i pozwolimy objąć ochroną podwórko. Pamiętajmy jednak, że ceni sobie bardzo towarzystwo. Z tego względu nadaje się bardziej na straż przyboczną, niż na wysuniętą placówkę garnizonu granicznego. Mówiąc mniej obrazowo: buda musi się znajdować obok domu, a nie w odległym kącie ogrodu.

Owczarek podhalański ma dość wysoki próg pobudzenia, nie będzie z byle powodu biegał wzdłuż płotu, ujadając jak szalony. Nie pasjonuje go też rozkopywanie grządek. Silny instynkt obrończy i zapał do pracy plasują go wśród najlepszych psów stróżujących. Jego aktywność wzrasta nocami. Idąc spać, możecie być pewni, że patroluje okolicę z uwagą i czujnością.

Przyjaciel rodziny

Podhalańczyki nawiązują bardzo przyjazne kontakty z opiekunami. Ten miły, serdeczny pies szybko staje się najlepszym przyjaciele rodziny. Zwłaszcza że błyskawicznie poznaje jej członków i wszystkich traktuje z taką samą atencją i przywiązaniem. Wszystkich, bez wyjątku, włącznie z kotami, fretkami i innymi papugo-wężo-świnkami.

Szczególnie ciepłe kontakty łączą go z dziećmi. Bawiąc się z nimi jest wyjątkowo cierpliwy i delikatny. Obserwując podhalany można odnieść wrażenie, że rozczulają je wszelkie słabe, bezbronne stworzonka.

W kontaktach z obcymi podhalańczyk zachowuje pełen godności dystans. Jednak w chwili zagrożenia rzuca się do obrony bez chwili wahania, walczy nieustępliwie i bezpardonowo. Obce jest mu poczucie strachu.

Owczarek podhalański wymaga tresury


Inteligencja tej rasy pozwala na dowolne szkolenie. Owczarek podhalański jest pojętny i szybko przyswaja wiedzę. Konsekwentnie wychowany staje się posłusznym podopiecznym. Natomiast zaniedbanie wychowania może mieć opłakane skutki.

Utrata kontroli nad silnym, samodzielnym psem wcześniej czy później zaowocuje niepotrzebnym atakiem. Podobne efekty może przynieść zaniechanie podstawowej socjalizacji. Bez niej nie wykształci pewności siebie i poczucia siły. Cechy te są niezbędne u dobrego psa stróżującego, pozwalają mu właściwie oceniać zagrożenie i reagować adekwatnie do sytuacji.

Jak o niego dbać?

Owczarek podhalański nie ma dużych wymagań. Sierść jest łatwa do wyczesania, a jej pielęgnacja polega głównie na usuwaniu martwego, wypadającego włosa. Ewentualną kąpiel zarezerwujmy na wypadki specjalne, np. wyjątkowo kuszącą kałużę błota po deszczu lub wytarzanie się w zdechłej rybie.

Przy układaniu diety trzeba uważać, aby psa nie przekarmiać. Otyły podhalańczyk traci zapał do pracy, a wraz z nią radość życia. Że o zdrowiu nie wspomnę... Piękny, śnieżnobiały pies, imponującej wielkości, budzi pozytywne uczucia. Samo patrzenie na niego sprawia przyjemność. Dla swojej rodziny jest oddanym obrońcą i serdecznym przyjacielem, godnym pełnego zaufania. Życie z nim pod jednym dachem na pewno przyniesie wiele radości.

Czy owczarek podhalański to Twoja ulubiona rasa psa? A jeśli masz go w ogrodzie, to czy Twoje grządki są rzeczywiście bezpieczne?


autor: Kamila Prągowska-Sudoł i Wojciech Kornak, fot. www.dreamstime.com


Komentarze

To Cię zainteresuje
Rośliny cebulowe
Temat miesiąca
Rośliny cebulowe
Zobacz więcej
Warto przeczytać
Porady na ten tydzień
Tydzień 43, Sentencja nr:7
Tydzień 43, Sentencja nr:7
Jesień w ogrodzie kojarzy nam się z kolorowymi liśćmi. Przybierają one najróżniejsze kolory – złote, czerwone, pomarańczowe lub brązowe. Nie bez powodu ta pora roku nazywana jest złotą polską jesienią.
Tydzień 43, Sentencja nr:6
Tydzień 43, Sentencja nr:6
Rośliny zimozielone (różaneczniki, świerki, żywotniki) dobrze jest w tym miesiącu obficie podlewać. Różaneczniki ściółkujemy.
Tydzień 43, Sentencja nr:4
Tydzień 43, Sentencja nr:4
W drugiej połowie miesiąca należy po raz ostatni skosić trawnik. Ostrze kosiarki trzeba nastawić tak, by źdźbła traw nie były krótsze niż 5 cm.
Tydzień 43, Sentencja nr:2
Tydzień 43, Sentencja nr:2
W październiku możemy wysadzać do ogrodu drzewa i krzewy liściaste, które rosły w donicach. Sadzimy także drzewa i krzewy iglaste oraz pnącza.
Tydzień 43, Sentencja nr:1
Tydzień 43, Sentencja nr:1
Opadłe z drzew owoce, których nie można wykorzystać do celów spożywczych, trzeba systematycznie usuwać, w przeciwnym wypadku staną się źródłem chorób roślin. Usuwamy i palimy także chore pędy i liście drzew oraz krzewów.
Twoja strona ogrodu