Smaragd czy Brabant – która odmiana lepsza na żywopłot?

Tuja 'Smaragd'

Jak wygląda?
Bardziej elegancką i ładniejszą odmianą jest z pewnością tuja zachodnia (Thuja occidentalis) odmiana 'Smaragd'. Krzew posiada zwarty, gęsty, regularny, stożkowaty pokrój i miękkie, soczyście zielone igły, które w odróżnieniu od igieł innych tui na okres zimy nie brązowieją.

Odmiana rośnie wolno i może osiągać wysokość ok. 5-6 m., cały czas zachowując swój ładny, zwarty pokrój (nie ma też tendencji do silnego „szyszkowania”). Doskonale znosi także ciecie, dzięki czemu można łatwo korygować jej wielkość.

Jak o nią dbać?
Niestety, ta wspaniała odmiana ma też swoją ciemniejszą stronę natury. Przede wszystkim jest dość wymagająca. Oczekuje słonecznych, ciepłych stanowisk i żyznych, przepuszczalnych, stale lekko wilgotnych gleb. Zimą nie zawsze dobrze znosi silne mrozy i często cierpi z powodu suszy fizjologicznej, przez co wiosną część jej pędów zasycha, prezentując smutny obraz.

Odmiana jest też dość wrażliwa na choroby grzybowe (min. zamieranie pędów oraz groźną fytoftorozę). Zimowa susza, silne mrozy i choroby, często prowadzą do pogorszenia się stanu roślin i zdarza się, że nawet 2-3 metrowe krzewy wiosną w krótkim czasie żółkną, zasychają i zamierają, przez co w żywopłocie tworzą się brzydkie „dziury”.

Sadzonka żywotnika zachodniego 'Smaragd'

Sadzonka premium, umieszczona jest w okrągłej doniczce o pojemności 3 litrów. Roślinka ma około 40-60 cm wysokości.

Kup w sklepie online

Tuja 'Brabant'

Jak wygląda?
Mocna i niezawodna Tuja zachodnia (Thuja occidentalis) odmiana 'Brabant' od swojej kuzynki różni się pod wieloma względami. Rośnie od niej znacznie szybciej (nawet do 30 cm. w roku) i może osiągać nawet kilkanaście metrów wysokości. Jej pokrój jest szerszy, kolumnowy, bardziej luźny i początkowo trochę nieporządny, ale przy systematycznym cieciu ładnie się zagęszcza i dość szybko tworzy zwartą, zieloną ścianę, co czyni „Brabanty” idealnymi roślinami na formowane żywopłoty.

Jak o nią dbać?
Odmiana jest też trochę bardziej odporna od eleganckich „Smaragdów” na niekorzystne warunki uprawy i rzadziej pada ofiarą chorób grzybowych. Niestety, jej igły, podobnie jak igły większości tui, na okres zimy nieco brązowieją, co jest procesem naturalnym, ale nie zawsze pożądanym.

Pewną wadą „Brabantów” jest też ich tendencja do obfitego „szyszkowania”. W niektórych latach pędy krzewów niemal uginają się pod masą drobnych, niezbyt atrakcyjnych szyszek, co nie każdemu odpowiada. Problemu można jednak uniknąć, systematycznie przycinając krzewy, co znoszą doskonale.

Tekst: Katarzyna Józefowicz, zdjęcia: sklep internetowy Sadowniczy.pl,  alipko / Fotolia.com