Porzeczka biała (ribes niveum) jest krzewem należącym do rodziny agrestowatych (Grossulariaceae). W środowisku naturalnym porasta wschodnie tereny Ameryki Północnej, jest jednak uprawiana w wielu krajach, również w Polsce.
To jednak mniej popularny gatunek od porzeczki czerwonej i czarnej.
Zwykle wysokość krzewu nie przekracza 300cm, ale pokrój jest zróżnicowany - w zależności od odmiany. W kwietniu porzeczka biała obficie wytwarza grona składające się z drobnych, obupłciowych kwiatów barwy jasnożółtej. Owoce dojrzewają zwykle na przełomie lipca i sierpnia. Są to dość duże, białawe jagody.
Krzew jest mrozoodporny i dobrze znosi susze. Najlepiej uprawiać go na lekko kwaśnych, piaszczysto-gliniastych glebach, chociaż jest dość tolerancyjny względem podłoża. Preferuje stanowiska słoneczne, ale znosi również półcień. Optymalnym terminem sadzenia jest jesień. Dobrze reaguje na ściółkowanie gleby. Młode sadzonki warto regularnie odchwaszczać.
Owoce porzeczki białej mogą być spożywane na surowo lub wykorzystywane do produkcji soków, dżemów, galaretek lub win. Są bogatym źródłem witaminy C i E oraz witamin z grupy B. Ponadto zawierają sole mineralne (potas, wapń, magnez, sód i żelazo). Ich spożywanie pozytywnie wpływa na układ pokarmowy, łagodzi podrażnienia żołądka oraz usprawnia pracę jelit.
Na jednej plantacji porzeczkę białą można uprawiać nawet przez 20-30lat.
fot. Viola sonans, Wikipedia
