Ten gęsto ugałęziony krzew liściasty jest jedną z najpopularniejszych roślin do budowy miejskich żywopłotów. Pokrojem i budową liści przypomina bukszpan wieczniezielony.

Wyrasta do 2-3 m, tworząc krzewy o wiotkich, nieregularnie rozmieszczonych gałęziach.

Liście są niewielkie, skórzaste, częściowo zimozielone. Białe kwiaty ligustru pospolitego, zebrane w gęste szczytowe wiechy, przypominają kwiatostany lilaka, lecz są mniejsze, a poszczególne kwiaty drobniejsze. Rozwijają się od czerwca do końca lipca.

Później miejsce ich zajmują bardzo dekoracyjne owoce: zebrane w stożkowane grona małych, kulistych, błyszczącoczarnych jagód. Owoce mogą utrzymywać się na krzewie przez całą zimę, podobnie jak liście. Są lekko trujące dla ludzi, natomiast dla ptaków stanowią cenne pożywienie.

Gatunek typowy nie jest specjalnie efektowny, bardziej zasługują na polecenie odmiany ligustru pospolitego:

  • 'Atrovirens' – o pokroju bardziej uporządkowanym, wzniesionych gałęziach, niższa o około półtora metra. Liście są jajowate, wyraźnie skórzaste i błyszczące.
  • 'Lodense' – bardzo niska, osiąga zaledwie pół metra wysokości. Liście późną jesienią przebarwiają się na czerwono, większość pozostaje na gałązkach przez całą zimę.

Krzew jest wytrzymały na mrozy, suszę i zanieczyszczenia powietrza, wymaga natomiast dużo światła. Preferuje gleby dość żyzne, przepuszczalne, umiarkowanie wilgotne, choć może też rosnąć na wszelkich innych typach gleb, z wyjątkiem nieprzepuszczalnych, zimnych gleb gliniastych.

Ligustr pospolity nadaje się przede wszystkim na żywopłoty formowane, doskonale bowiem znosi cięcie. Jako krzew parkowy może być wykorzystany wraz z innymi krzewami na cięte szpalery, do tworzenia zasłon, itp.