Jaśminowiec wonny (Philadelphus coronarius) to krzew liściasty należący do rodziny hortensjowatych (Hydrangeaceae). Bardzo często nazywany jest mylnie jaśminem. Jego naturalne stanowiska rozciągają się od Turcji i Kaukazu, przez wiele Wysp Egejskich, po Włochy i południowe rejony Austrii.

Już od XVI wieku mieszkańców Europy Środkowej cieszą się jego obecnością w ogrodach. Roślina jest przede wszystkim znana ze swojego silnego, pięknego zapachu kwiatów.

Jaśminowiec wonny dorasta do ok. 3 m. Jest rozłożystą rośliną o silnie rosnących, wyprostowanych pędach z tendencją do przewieszania się w łuk starszych, dłuższych gałęzi. Liście osiągają 8 cm długości, są eliptyczne i drobno ząbkowane (do 11 par ząbków na liściu).

Kwiaty jaśminowców są biało-kremowe, czteropłatkowe i duże. W środku mają wyraźne, liczne, żółte pręciki i mniej widoczny słupek kwiatowy. Roślina kwitnie w maju i czerwcu.

Wymagania i uprawa

Jaśminowiec wonny jest łatwy w uprawie. Ma małe wymagania glebowe i wodne. Wykazuje też dużą odporność na mróz.

Roślina ta bardzo dobrze znosi cięcie. Rzadko jest porażana przez choroby i szkodniki.

Zastosowanie

Jaśminowiec wonny doskonale nadaje się do sadzenia pojedynczego, w grupach, jako żywopłoty formowane i naturalne szpalery. Obecnie jest on wypierany przez inne gatunki, ich formy i mieszańce, a jego nazwa jest nagminnie nadużywana.

Interesujące odmiany

  • 'Aureus' – złociste liście, białe, intensywnie pachnące kwiaty
  • 'Biały Karzeł' – bardzo obfite kwitnienie, oryginalne, pofalowane liście


Zdjęcia: Małgorzata Wójcik