Spis treści
Opis rośliny Wymagania i uprawa Zastosowanie Wybrane odmiany Ciekawostki

Jaśminowiec wonny (Philadelphus coronarius) to krzew liściasty należący do rodziny hortensjowatych (Hydrangeaceae). Znanych jest około 60-70 gatunków jaśminowców, a naturalne stanowiska tej rośliny rozciągają się od Turcji i Kaukazu, przez Wyspy Egejskie, po południowe rejony Austrii.

Bardzo często nazywany jest mylnie jaśminem!


Roślina dorasta do ok. 3 m. Jest rozłożystą rośliną o silnie rosnących, wyprostowanych pędach z tendencją do przewieszania się w łuk starszych, dłuższych gałęzi. Liście osiągają 8 cm długości, są eliptyczne i drobno ząbkowane (do 11 par ząbków na liściu).

Jaśminowiec wonny kwitnie w maju i czerwcu. Kwiaty jaśminowców są biało-kremowe, czteropłatkowe i duże. W środku mają wyraźne, liczne, żółte pręciki i mniej widoczny słupek kwiatowy. Są znane z bardzo intensywnego zapachu.

Wymagania i uprawa

Jaśminowiec wonny jest łatwy w uprawie. Dobrze czuje się na stanowiskach słonecznych (znosi również zacienienie, ale kwitnie wówczas mniej obficie). Ma małe wymagania glebowe i wodne, najlepiej jednak rosnie na glebach gliniastych, umiarkowanie wilgotnych, o odczynie od lekko zasadowego, do lekko kwaśnego.

Wykazuje dużą odporność na mróz, dobrze znosi cięcie i jest rzadko porażana przez choroby i szkodniki.

Zastosowanie

Jaśminowiec wonny doskonale nadaje się do sadzenia pojedynczego, w grupach, jako żywopłoty formowane i naturalne szpalery. Obecnie jest on wypierany przez inne gatunki, ich formy i mieszańce, a jego nazwa jest nagminnie nadużywana.

Interesujące odmiany

  • 'Aureus' – złociste liście, białe, intensywnie pachnące kwiaty
  • 'Biały Karzeł' – bardzo obfite kwitnienie, oryginalne, pofalowane liście
  • 'Variegata' – o dwukolorowych, zielono białych liściach

Ciekawostki

Gatunek przywędrował do Europy w XVI wieku i niemal od razu stał się jednym ze sztandarowych krzewów ozdobnych ogrodów wiejskich. Obecnie ciężko spotkać jego "czysty" gatunek, gdyż został wyparty przez liczne odmiany ozdobne.


Tekst: Katarzyna Jeziorska, zdjęcia: Małgorzata Wójcik