Aspidistra wyniosła (Aspidistra elatior) należy do rodziny szparagowatych (Asparagaceae). W środowisku naturalnym występuje w suchych lasach Dalekiego Wschodu. To bylina kłączowa wytwarzająca skórzaste, eliptyczne, ostro zakończone liście osadzone na długich ogonkach. Dorasta do 60 cm. Rośnie powoli.

W naturze wytwarza gwiazdkowate, ciemnofioletowe kwiaty osadzone w podłożu. Ze względu na małe wymagania i dobrą żywotność potocznie nazywana jest „żelazne liście”.

Wymagania i uprawa

Dobrze radzi sobie w miejscach lekko osłoniętych, a nawet w zacienieniu. Można ją uprawiać w pomieszczeniach z oknem wychodzącym na północ. Nie lubi stanowisk bezpośrednio nasłonecznionych – wtedy często dochodzi do poparzenia i odbarwiania liści. Toleruje suche powietrze, kurz, dym tytoniowy, opary z kuchenek, a także przeciągi.

Podłoże oprócz żyznej ziemi powinno zawierać domieszkę liści oraz piasku. Roślinę przesadza się raz na kilka lat, gdy korzenie zaczną przerastać otwory w donicy. Częstotliwość podlewania zależy od warunków i pory roku – zwykle wystarczy 1-2 razy w tygodniu latem i co 7-14 dni zimą.

Podłoże może być lekko wilgotne przed kolejnym nawodnieniem, ale nadmiar wody zaszkodzi bardziej niż krótkotrwała susza. Aspidistrę nawozi się niezbyt intensywnie – mocno rozcieńczone dawki nawozu dla roślin o ozdobnych liściach stosuje się nie częściej niż raz na miesiąc.

Roślinę rozmnaża się przez podział kłączy (gdy ma sporo liści). Nieodpowiednio traktowana może być atakowana przez wciornastki, przędziorki i tarczniki.

Zastosowanie

Aspidistra jest wszechstronną rośliną. Sprawdzi się tam, gdzie inne gatunki ze względu na niewystarczającą ilość światła źle rosną. Radzi sobie na korytarzu, w sypialni i łazience. Nadaje się zarówno do tradycyjnych, jak i nowoczesnych pomieszczeń.

Liście aspidistry są wykorzystywane w bukietach kwiatowych. doskonale nadają się jako tło dla kolorowych kwiatów.

Tekst: Michał Mazik, zdjęcia: Jungle Rebel/Flickr/CC BY 2.0, Flower Council Holland