Ardizja karbowana należy do rodziny (Myrsinaceae). Roślina ma wzniesiony pokrój i dorasta do 100 cm wysokości. Wytwarza błyszczące, ciemnozielone liści, na których mogą pojawiać się gruzełkowate zgrubienia. Nie należy ich niszczyć - to naturalne zjawisko dla ardizji.

W zgrubieniach znajdują się bakterie, które żyją w symbiozie z rośliną asymilując azot z powietrza.

Ardizja karbowana kwitnie od czerwca do września tworząc małe, gwiazdowate kwiaty barwy białej lub różowej. Najbardziej dekoracyjna jest jednak po kwitnieniu, gdyż zawiąże okrągłe, czerwone owoce-pestkowce, które mogą utrzymywać się na roślinie nawet do przyszłorocznego kwitnienia. Owocowanie można zwiększyć, zapylając wcześniej kwiaty za pomocą pędzelka. Roślina w środowisku naturalnym występuje w Japonii oraz Ameryce Południowej.

Ardizja karbowana znalazła zastosowanie jako dekoracja mieszkań (chociaż latem można wystawiać ją również do ogrodu). Lubi jasne stanowiska o rozproszonym świetle, np.: wystawy wschodnie.

W czasie sezonu wegetacyjnego nie ma specjalnych wymagań względem ciepła - dobrze rośnie w temperaturze pokojowej. Zimą należy ją przestawić do nieco chłodniejszego pomieszczenia o temp.: 16°C. Preferuje przepuszczalne, lekko wilgotne podłoża. W czasie lata powinno się ją podlewać 2-3 razy w tygodniu, zimą rzadziej.

Natomiast ardizję trzeba regularnie zraszać, szczególnie w okresie owocowania. Suche powietrze powoduje szybsze marszczenie i opadanie owoców. Nawożenie warto stosować od wiosny do jesieni raz w tygodniu - nawozami wieloskładnikowymi. Roślinę najlepiej przesadzać wiosną, raz na 2-3 lata. W warunkach domowych ardizję można rozmnożyć z nasion wysiewanych wiosną.

zdjęcie: flickr.com Mulberry24