Krynka (Crinum) należy do rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae). W środowisku naturalnym występuje w Afryce i Azji. Wyróżnia się około 100 gatunków o zmiennym rozmiarze, kształcie oraz barwie kwiatów.

Bylina może osiągać od 50 do 150cm wysokości. Posiada pokrój kępiasty. Wytwarza długie, wąskie liście. Kwiaty są lejkowate lub dzbankowate. Ich barwa jest różnorodna. Krynka zakwita wczesnym latem - na początku lipca. Częścią podziemną jest cebula. Jest trująca.

Krynka - wymagania i uprawa:

Roślinę zaleca się uprawiać na stanowiskach słonecznych, ciepłych, osłoniętych od wiatru. Lubi żyzne, przepuszczalne podłoża. Wczesną wiosną cebulki wysadza się do doniczek. Po "Zimnej Zośce" sadzonki można przenieść do gruntu.

Sadzi się je na głębokości ok. 8cm (warto użyć ochronnych ażurowych koszyczków). Przed nastaniem mrozów cebule zaleca się wykopać, wysuszyć i przenieść do chłodnego pomieszczenia. W czasie sezonu wegetacyjnego roślinę warto regularnie podlewać i dokarmiać (w okresie kwitnienia - nawet co 1-2 tygodnie).

Dobrze reaguje na nawozy organiczne i mineralne wolnodziałające. Ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest odchwaszczanie i spulchnianie gleby. Krynkę można rozmnażać przez oddzielenie cebul przybyszowych.

Zastosowanie krynki:

Wyższe gatunki bądź odmiany warto sadzić grupowo w wyeksponowanym miejscu, np.: na trawniku. Niskie krynki nadają się do tworzenia wielogatunkowych kompozycji na rabatach. Roślinę można wykorzystać do dekoracji oczek wodnych. Można nią dekorować także mieszkania i balkony.

zdjęcie: iBulb