Rozmnażanie szafirków. Która metoda jest najlepsza? Podział czy wysiewanie?

Jak rozmnażać szafirki? Wybór najlepszej metody

Szafirki (Muscari) to rośliny cebulowe, które wiosną obsypują się drobnymi, dzwonkowatymi kwiatami, tworząc prawdziwy dywan niebiesko-fioletowych barw. Jeśli marzysz o tym, aby mieć ich więcej, masz do wyboru dwie główne metody rozmnażania: podział cebulek oraz wysiew nasion.

Która metoda będzie lepsza? To zależy od tego, czy chcesz szybkie efekty, czy jesteś gotów poczekać na rośliny wyhodowane z nasion. Podział daje natychmiastowy efekt, ale nie zawsze można go wykonać. Wysiewanie szafirków jest za to znacznie bardziej czasochłonne, ale pozwala na uzyskanie większej liczby roślin. Przyjrzyjmy się obu sposobom i sprawdźmy, która opcja będzie dla Ciebie najlepsza.

Podział cebulek szafirków – szybki sposób na nowe rośliny

Podział roślin cebulowych to najpopularniejszy sposób ich rozmnażania. Trzeba zaznaczyć, że jest to metoda rozmnażania wegetatywnego, czyli stosując ją mamy pewność, że nowo uzyskane szafirki zachowają cechy odmianowe (kolor kwiatów, wielkość itp.).

Na czym polega rozmnażanie przez podział?

Podział cebulek jest bardzo prostą metodą. Rośliny cebulowe, w tym szafirki, same wytwarzają tzw. cebulki przybyszowe, które pojawiają się tuż obok cebuli matecznej, wyrastając z pąków ukrytych w jej korzeniach. Posiadają własne korzonki, dlatego wystarczy je oddzielić i posadzić w nowym miejscu, aby w kolejnym sezonie cieszyć się kwitnącymi kępami.

Kiedy najlepiej wykonać podział?

Najlepszy czas na podział cebulek to okres po przekwitnięciu roślin, czyli późna wiosna lub wczesne lato. Wtedy liście zaczynają zamierać, a cebulki wchodzą w stan spoczynku. To idealny moment na ich wykopanie, rozdzielenie i ponowne posadzenie.

Jak prawidłowo dzielić cebulki szafirków?

1. Wykop całą kępę szafirków, używając widelca ogrodowego, aby nie uszkodzić cebulek.
2. Oczyść je z ziemi, by bez problemu ocenić ich stan.
3. Oddziel delikatnie młode cebulki od rośliny matecznej, jednak jeśli cebulki są bardzo małe, warto je jeszcze przez rok pozostawić w doniczce, aby podrosły.
4. Posadź nowe cebulki na głębokości około 6-8 cm w żyznej, przepuszczalnej glebie.
5. Podlej rośliny i odczekaj do kolejnej wiosny – wtedy zobaczysz pierwsze efekty!

Fot. Lana_M / AdobeStock

Sadząc szafirki nie martwmy się, że odległości między cebulkami wydają się za duże. Dzięki takim odległościom rośliny mają odpowiednio dużo miejsca, by rozrosnąć się w kolejnych latach w piękne, gęste kępy, nie tracąc przy tym na kwitnieniu.

Wysiewanie szafirków – metoda dla cierpliwych

Wysiewanie szafirków to przykład rozmnażania generatywnego, czyli takiego, które odbywa się poprzez nasiona. W przeciwieństwie do podziału cebulek, pozwala ono uzyskać dużą liczbę nowych roślin, choć wymaga więcej czasu i cierpliwości. To świetna metoda dla tych, którzy lubią eksperymentować i chcą wzbogacić swój ogród o szafirki o nieco zróżnicowanych cechach.

Jak pozyskać nasiona szafirków?

Jeśli zostawisz przekwitłe kwiaty na roślinie, po jakimś czasie pojawią się torebkowe owocostany z nasionami. Gdy dojrzeją i zaschną, można je zebrać i wysiać. Najlepszy moment na zbiór to późne lato – wtedy nasiona są już w pełni wykształcone.

Jak wysiać nasiona szafirków?

Nasiona szafirków wymagają chłodzenia, czyli stratyfikacji, aby wykiełkować. Można to zrobić na dwa sposoby:

1. Wysiewając nasiona jesienią prosto do gruntu lub do doniczek zostawionych na zewnątrz.
2. Oraz trzymając nasiona w lodówce przez 3 miesiące, a następnie wysiewając je wiosną.

Po wysiewie pierwsze siewki pojawiają się wiosną, ale do kwitnienia rośliny potrzebują minimum 3-4 lat!

Która metoda rozmnażania szafirków jest lepsza?

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi – wszystko zależy od Twoich oczekiwań. Jeśli zależy Ci na szybkim efekcie, lepiej wybrać podział cebulek. To pewny i sprawdzony sposób, który pozwala na szybkie uzyskanie kwitnących roślin.

Jeśli jednak masz cierpliwość i chcesz uzyskać dużą liczbę szafirków bez dodatkowych kosztów, wysiew nasion może być dla Ciebie ciekawym wyzwaniem. Pamiętaj jednak, że zajmie to kilka lat, zanim zobaczysz pierwsze kwiaty.

Fot. Alexey Ryumin / AdobeStock

Szafirki same dadzą nam znać, że czas je rozmnożyć przez podział poprzez słabsze kwitnienie, szybko żółknące liście, a nawet zanikanie! Wykopanie, podział i rozsadzenie to równocześnie tzw. odmładzanie roślin.

Najczęstsze błędy podczas rozmnażania szafirków

Niezależnie od wybranej metody, warto unikać typowych pułapek:

• Nieodpowiednia gleba – szafirki nie lubią ciężkiej, podmokłej ziemi.
• Brak cierpliwości przy wysiewie nasion – rośliny potrzebują kilku lat, by zakwitnąć.
• Zbyt głębokie sadzenie cebulek – optymalna głębokość to 6-8 cm.
• Pozostawianie cebulek w jednym miejscu przez zbyt długi czas – warto co 3-4 lata wykopywać i dzielić rośliny, by zachowały siłę kwitnienia.

Rozmnażanie szafirków to proste i satysfakcjonujące zajęcie. Jeśli chcesz szybko zwiększyć liczbę kwitnących roślin, wybierz podział cebulek. Jeśli masz czas i ochotę na eksperymenty, spróbuj wysiewu nasion. Niezależnie od metody, Twój ogród wkrótce zamieni się w błękitny dywan pełen uroczych kwiatów

Zdjęcie tytułowe: Kozioł Kamila, Palanga / AdobeStock