Cytryniec chiński (Schisandra chinensis) to wieloletnie pnącze należące do rodziny cytryńcowatych (Schisandraceae). W środowisku naturalnym występuje w Chinach, Korei oraz na Syberii, w wielu krajach jest to jednak popularna roślina ogrodowa.
Cytryniec chiński dorasta do 10 metrów wysokości, chociaż rośnie dość wolno. Wytwarza brązowe pędy, które owijają się wokół podpór lub pni drzew. Liście są osadzone na długich ogonkach i mają kształt eliptyczny. Kwitnie od maja do czerwca. Kwiaty są drobne, mają barwę białą, kremową lub różową. Charakteryzują się delikatnym, przyjemnym zapachem. Pod koniec lata na pnączu dojrzewają owoce - mają ciemnoczerwony kolor, kulisty kształt i są zebrane w kłosy.
Cytryniec chiński najlepiej rośnie na stanowiskach lekko zacienionych, wolnych od bezpośredniego działania promieni słonecznych. Pnącze preferuje gleby żyzne, przepuszczalne i stosunkowo wilgotne (jest mało wytrzymałe na susze).
Roślina jest mrozoodporna i z powodzeniem można ją sadzić na obszarze całego kraju. Do podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych należy cięcie wiosenne (zeszłoroczne pędy należy skrócić nad 12-15 pąkiem) i przywiązywanie najgrubszych pędów do podpór.
Owoce cytryńca nadają się do spożycia i są stosowane w chińskiej medycynie ludowej. Można sporządzać z nich herbatki (wraz z dodatkiem kory i liści), które działają orzeźwiająco, wzmacniająco i poprawiają widzenie w ciemności. Owoce nadają się również na konfitury.
Pnącze służy przede wszystkim jako ozdoba tarasów, stabilnych altan i ścianek. Czasami można spotkać je również w parkach.
fot. Vladimir Kosolapov, VoDeTan2
