Dizygoteka, szeflera najwytworniejsza (Schefflera elegantissima) należy do rodziny araliowatych (Araliaceae). W środowisku naturalnym występuje w Nowej Kaledonii – tu jest niedużym drzewem, dorasta do 6 m wysokości. W warunkach domowych nie przekracza 2 m.

Wytwarza mocno rozgałęzione pędy pokryte dłoniastymi liśćmi złożonymi z 7-11 delikatnych listków. Podstawowy gatunek ma liście jednolicie zielone, ale w sprzedaży dostępne są także odmiany o liściach przebarwiających się na ciemną czerwień oraz mające kremowe obrzeża.

Wymagania i uprawa

Dizygoteka lubi stanowiska o dużej ilości światła rozproszonego. Warto ją uprawiać w widnych pomieszczeniach, w pewnym oddaleniu od okna. Optymalna temperatura w sezonie wegetacyjnym to 19-25ºC, zimą roślina woli lekkie ochłodzenie (15-18ºC). Lubi podłoża żyzne, torfowe, przepuszczalne. Na dnie donicy powinno się usypać solidną warstwę drenażową.
Podlewa się ją miękką, odstaną wodą: latem 1-3 razy w tygodniu, zimą wystarczy co 7-10 dni. Szeflera dobrze reaguje na zraszanie – trzeba jej to zapewnić zwłaszcza zimą, kiedy wyjątkowo szkodzi jej centralne ogrzewanie. Od wiosny do jesieni co 2 tygodnie warto stosować nawóz dla roślin o ozdobnych liściach.

Roślinę trzeba regularnie oglądać, bo czasem na liściach i pędach pojawiają się przędziorki i mszyce. Szeflera wymaga także przycinania (lub uszczykiwania pędów) – dzięki temu dłużej zachowuje atrakcyjny wygląd.

Słabe ulistnienie to najczęściej wynik nadmiernego ciepła (zwłaszcza zimą), suchego powietrza i niewłaściwego lub słabego podłoża. Rozmnażanie w warunkach domowych jest trudne.

Zastosowanie

Ze względu na rozmiary dizygoteka najczęściej jest ozdobą salonów i innych przestronnych pokojów.

Tekst: Michał Mazik, zdjęcia: David J. Stang / CC BY-SA 4.0, Link, Link