Błonczatka (Hymenocallis) to roślina cebulowa należąca do rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae). W środowisku naturalnym można ją spotkać na obszarze obu Ameryk oraz na Karaibach. W Polsce jest gatunkiem mało znanym.

Jej pokrój jest wzniesiony, kępiasty. Dorasta do 40cm wysokości. Wytwarza sztywne, lancetowate, dość szerokie liście. Kwiaty mają oryginalny wygląd: zewnętrzne płatki kwiatu przypominają nogi pająka. Błonczatka kwitnie od czerwca do września na biało lub żółto.

Błonczatka - wymagania i uprawa:

Roślinę zaleca się uprawiać w miejscach słonecznych, ciepłych, osłoniętych od wiatru. Preferuje podłoża żyzne, przepuszczalne o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego. Roślinę powinno się sadzić pod koniec kwietnia lub w maju.

Głębokość sadzenia wynosi ok. 10cm. Podłoże przed sadzeniem warto wymieszać z nawozem organicznym (obornik, kompost). Błonczatka nie zimuje w polskich warunkach. Dlatego po kwitnieniu (najlepiej pod koniec września) cebule trzeba wykopać, przesuszyć i przenieść do suchego, ciemnego pomieszczenia.

W czasie sezonu wegetacyjnego roślinę powinno się regularnie odchwaszczać, podlewać i nawozić (co 2-3 tygodnie). Pod koniec kwitnienia podlewanie należy przerwać.

Zastosowanie błonczatki:

Błonczatka może mieć wszechstronne zastosowanie w ogrodzie. Nadaje się do tworzenia rabat i ozdoby oczek wodnych. Dobrze wygląda wyeksponowana na trawniku (najlepiej blisko osłaniających drzew i krzewów). Można uprawiać ją w pojemnikach jako ozdobę balkonów i tarasów. Jest wykorzystywana na kwiat cięty.

zdjęcie: iBulb