Błonczatka (Hymenocallis) to rodzaj roślin cebulowych należący do rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae). Należy do niego ok. 40 gatunków. W środowisku naturalnym można je spotkać na obszarze obu Ameryk oraz na Karaibach. W Polsce jest gatunkiem mało znanym.

Ze względu na podobieństwo kwiatów, błonczatki są często mylone z ismenami (innym rodzajem roślin) i na odwrót.

Pokrój błonczatek jest wzniesiony, kępiasty. Dorastają do ok. 40-80 cm wysokości. Wytwarzają sztywne, lancetowate i dość szerokie liście.

Błonczatki kwitną od czerwca do września. Wytwarzają grube pędy zakończone baldachami kwiatów o charakterystycznym wyglądzie. Przypominają narcyzy, u których zewnętrzne płatki (przykoronek) są cienkie i długie. Występują głownie w kolorze białym. Są pachnące.

Organem podziemnym jest mięsista cebula z jasnobrązową łuską.

Wymagania i uprawa

Roślinę zaleca się uprawiać na stanowiskach słonecznych lub lekko półcienistych, ciepłych, osłoniętych od wiatru. Preferuje podłoża umiarkowanie żyzne, wilgotne ale przepuszczalne, o odczynie lekko kwaśnym. Błonczatka nie zimuje w polskich warunkach.

W czasie sezonu wegetacyjnego roślinę powinno się regularnie odchwaszczać, podlewać i nawozić (co 2-3 tygodnie). Pod koniec kwitnienia podlewanie należy przerwać.

Błonczatki to typowe kwiaty cebulowe lata i jesieni. W ogrodzie rośliny powinno się sadzić pod koniec kwietnia lub w maju. Po kwitnieniu (najlepiej pod koniec września) cebule trzeba wykopać, przesuszyć i przenieść do suchego, ciemnego pomieszczenia, gdzie przezimują do następnego sezonu.

Rośliny można rozmnażać przez oddzielanie cebul przybyszowych (wiosną) lub wysiew nasion.

Zastosowanie

Błonczatka może mieć wszechstronne zastosowanie w ogrodzie. Nadaje się do tworzenia rabat i obsadzania oczek wodnych. Dobrze wygląda wyeksponowana na trawniku (najlepiej blisko osłaniających drzew i krzewów). Można uprawiać ją w pojemnikach jako ozdobę balkonów i tarasów. Jest wykorzystywana na kwiat cięty.

Ciekawostki

Nazwa rodzaju pochodzi z greki. Powstała przez połączenie słów ὑμήν (hymen), czyli "błona", i καλός (kalos), czyli "piękny". Odnosi się ona do nietypowego kształtu kwiatów tych roślin.

Wiele osób widzi w kwiatach błonczatki swoiste lilie w wydłużonymi "płatko-odnóżkami", dlatego roślina zyskała potoczną nazwę "lilia pajęcza".


Tekst: Redakcja ZielonyOgródek.pl, zdjęcia: iBulb