Dyptam jesionolistny do bylina należąca do rodziny rutowatych (Rutaceae). Można ją spotkać w środowisku naturalnym w Polsce, ale jest bardzo rzadka (krytycznie zagrożona) i objęto ją ścisłą ochroną gatunkową.

To wysoka (80-100 cm) roślina o pokroju krzaczastym, tworząca kępy. Ma ciemnozielone, pierzaste liście i atrakcyjne kwiatostany-grona o kwiatach białych lub różowych. Kwitnie od czerwca do lipca. Jej owocem jest torebka zawierająca czarne nasiona.

Bylina lubi lekko zasadowe, piaszczysto-żwirowe, przepuszczalne podłoża - suche lub umiarkowanie wilgotne o średniej zasobności. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych. Nie lubi przesadzania. Późną jesienią zaschnięte pędy należy przyciąć. Łatwo rozmnaża się z nasion.

W ogrodzie dyptam najczęściej wykorzystywany jest przy tworzeniu bylinowych i mieszanych rabat. Znakomicie pasuje do ogrodów wiejskich i naturalistycznych. Bylina wytwarza przyjemnie pachnące kwiaty - trzeba jednak na nie uważać. U dyptamu zachodzi zjawisko heliotoksyczności, co oznacza, że roślina może poparzyć skórę pod wpływem słońca.

W upalne dni olejki dyptamu można zapalić, nie czyniąc roślinie krzywdy. Powstanie chwilowy, błękitny płomień. Zapewne z tego powodu bylinę nazywano "gorejącym krzewem" lub "krzewem Mojżesza".