Naradka rojnikowata Androsace sempervivoides

Naradka rojnikowata (Androsace sempervivoides) to maleńka, wysokogórska bylina z rodziny pierwiosnkowatych (Primulaceae). Naturalnie występuje na górskich, skalistych polanach i halach w Himalajach, ale bywa też uprawiana w ogrodach jako roślina ozdobna.

Wygląd naradki rojnikowatej – jak ją rozpoznać?

Naradka rojnikowata osiąga zaledwie 1-2 cm wys, a z kwiatami ok. 7-10 cm wys. Ponad ziemią rozwija krótkie, omszone, czerwonawe rozłogi, zwieńczone małymi, zwartymi, regularnymi rozetkami liściowymi, za pomocą których powoli się rozrasta, przybierając z czasem poduchowaty, rozłożysty, spłaszczony, niemal pełzający pokrój. Każda rozetka składa się z kilku okółków zimozielonych, skórzastych, ciemnozielonych, łopatkowych lub odwrotnie jajowatych, ostro zakończonych na wierzchołku i orzęsionych na brzegach liści, dzięki czemu przypomina wyglądem rozetki liściowe rojników (stąd nazwa gatunkowa).

Naradka zakwita wiosną (V), rozwijając małe, pięciopłatkowe, mocno pachnące, bladoróżowe kwiaty z żółtym oczkiem, zebrane po kilka na szczytach wzniesionych, czerwonych, owłosionych pędów w nieduże, gęste, baldachowate kwiatostany.

Fot. skymoon13 / AdobeStock

Naradka rojnikowata zachwyca wiosną drobnymi, różowymi kwiatami z żółtym oczkiem. Rośnie nisko przy ziemi, tworząc barwny dywan idealny na słoneczne rabaty i skalne zakątki ogrodu.

W miarę kwitnienia kwiaty ciemnieją, a ich środek z żółtego staje się ciemnoróżowy. Po przekwitaniu kwiaty przekształcają się w owocostany (torebki), zawierające małe, brązowe nasiona.

Wymagania uprawowe naradki rojnikowatej

Naradka rojnikowata preferuje słoneczne lub półcieniste, ale stosunkowo chłodne stanowiska i przepuszczalne, żwirowate lub piaszczyste, ubogie, lekko wilgotne gleby, najlepiej o obojętnym lub zasadowym odczynie pH. 

W naszym klimacie naradka rojnikowata jest w pełni mrozoodporna, dlatego może być uprawiania na terenie całego kraju, nie wymagając przy tym zimowego okrycia.

Naradka może być rozmnażana przez podział dorosłych egzemplarzy i sadzonki pędowe, a gatunek także przez wysiew nasion (wymagają stratyfikacji).

Pielęgnacja rośliny

Naradka rojnikowata posadzona na odpowiednim stanowisku jest rośliną niemal bezobsługową. Nie oczekuje nawadniania, nawożenia ani okrywania na zimę. Warto jedynie usuwać z niej przekwitłe kwiatostany, a w razie potrzeby także obumarłe rozetki liściowe, co poprawia wygląd rośliny i ogranicza ewentualne ryzyko rozwoju chorób grzybowych.

Szkodniki i choroby

Naradka rojnikowata jest stosunkowo odporna na choroby i szkodniki, ale wrażliwa na zalanie, dlatego jeśli będzie posadzona w zbyt mokrym miejscu, jej szyjka korzeniowa może zagniwać, szczególnie zimą.

Fot. Robert / AdobeStock

Naradka rojnikowata tworzy gęste rozety drobnych, mięsistych liści i płożące się pędy. To niska bylina idealna do skalniaków, która szybko zadarnia wolne przestrzenie między kamieniami.

Zastosowanie naradki rojnikowej w ogrodzie

Naradka rojnikowata mimo swoich niewielkich rozmiarów może być wspaniałą ozdobą alpinariów, ogródków żwirowych i skalniaków, gdzie ładnie komponuje się z innymi roślinami skalniakowymi (np. żagwin ogrodowy, gęsiówka kaukaska, rojniki, sklanice). Doskonale nadaje się też do uprawy na murkach, w szczelinach skalnych i między kamiennymi płytami, ale także do obsadzania zielonych dachów. 

Może być również uprawiana w szerokich pojemnikach lub kamiennych misach na balkonach, tarasach lub ogrodowym patio.

Zdjęcia: Axel Gutjahr / AdobeStock

Czy w opisie są wszystkie informacje, których szukałaś/-eś? Daj znać w komentarzu!