Świerk biały 'Sander's Blue'

Świerk biały to szybko rosnące drzewo o szarych, stalowych igłach, obficie rodzące szyszki w młodym wieku. Czysty gatunek nie jest u nas uprawiany, ale doskonale znane są jego odmiany – na czele z najpopularniejszą ‘Conica’.

Świerk biały (Picea glauca) ‘Sander’s Blue’ ma pokrój podobny do popularnej odmiany ‘Conica’. Odmiana 'Sander's Blue' ma jednak zupełnie inną, niebieskawą barwę igieł. Krzew ten doskonale rośnie w ogrodach przydomowych, a przystrojony lampkami w okresie bożonarodzeniowym jest po prostu uroczy. 

Odmiana ‘Sander’s Blue’ to karłowa, bardzo wolno rosnąca forma świerka, tworząca gęste, regularne stożki, uzyskana w amerykańskiej szkółce Iseli w 1978 roku jako mutacja odmiany ‘Conica’. Rocznie przyrasta zaledwie o 5-6 cm, osiągając po 10 latach uprawy około 1 m wysokości.

Cechą charakterystyczną tego krzewu są stalowoniebieskie igły, niezwykle atrakcyjne zwłaszcza w okresie wiosny, bowiem młode przyrosty są intensywnie niebieskie i już z daleka zwracają na siebie uwagę. Igły są krótkie, osadzone wokół pędów. Same pędy są stosunkowo cienkie, wałeczkowate, zakończone wyraźnym pąkiem szczytowym.

Fot. Grzegorz Falkowski (ZSzP)

Zobacz więcej ciekawych świerków

Zabarwienie igieł nie zawsze jest jednolite i czasami niektóre z gałązek stają się zielone. Są to tak zwane rewersje, czyli fragmenty roślin, które powtarzają cechy rośliny matecznej – w tym przypadku odmiany ‘Conica’.

Tego typu rewersje nie są szkodliwe. Wręcz przeciwnie, sprawiają, że roślina staje się dwubarwna, a przez to jeszcze bardziej atrakcyjna. Natomiast jeśli w koronie pojawią się silnie rosnące, długie pędy należy je usuwać, bowiem tego typu rewersje mogą spowodować zagłuszenie odmiany i z czasem jej zanikanie.

Uprawa i wymagania

Świerk biały ‘Sander’s Blue’ jest mało wymagający, oczywiście najlepiej rośnie na glebach zasobnych w składniki pokarmowe i stale wilgotnych, ale całkiem nieźle radzi sobie także na większości przeciętnych gleb ogrodowych.

Wprawdzie jest wystarczająco mrozoodporny i może być uprawiany na terenie całego kraju, to jednak w pierwszych latach uprawy zaleca się cieniowanie roślin od strony południowej. Cieniowanie za pomocą cieniówki szkółkarskiej ma na celu zabezpieczenie igieł przed wysychaniem w mroźne, słoneczne dni. Najczęściej igły wysychają od strony nasłonecznionej, wówczas wraz z nadejściem wiosny żółkną i opadają.

Podobne objawy może spowodować pojawienie się przędziorków pod koniec wiosny lub latem. Gdy tylko zauważymy objawy żółknięcia igieł krzewy należy opryskać jednym z akarycydów – środków służących do zwalczania przędziorków. Podniesiona wilgotność powietrza sprzyja ograniczeniu występowania szkodnika.

Gdzie posadzić?

Świerk biały ‘Sander’s Blue’ doskonale nadaje się do tworzenia barwnych kompozycji ogrodowych wraz z innymi, wolno rosnącymi roślinami iglastymi. Bardzo dobrze prezentuje się na wrzosowisku, w ogrodzie skalnym, a także w pojemniku. W okresie Bożego Narodzenia może służyć za oryginalną choinkę.