Rodzaj krzewów należących do rodziny różowatych. Znanych jest 150 - 200 gatunków występujących na półkuli północnej, czasem podaje się nawet dwukrotnie większą liczbę, co wynika z różnego traktowania taksonów.
Ogólnie wszystkie gatunki występujące dziko nazywane są jedną wspólną nazwą - dzikie róże. Większość ozdobnych odmian róży rozmnaża się przez okulizację na podkładkach z dzikich róż.
W stanie naturalnym róże nie występują poniżej równika. Większość gatunków rośnie w umiarkowanej strefie półkuli północnej, część w strefie subtropikalnej, nieliczne w Skandynawii, Kanadzie i na Syberii, przekraczając koło podbiegunowe. Na południe sięgają przeważnie zwrotnika Raka, wyjątkowo przekraczając go w Etiopii i na Filipinach.
W ogrodnictwie, ze względu na pokrój i zastosowanie, róże dzieli się na:
- wielkokwiatowe
- rabatowe
- pnące
- parkowe
- pienne
- okrywowe
- miniaturowe
Trudno jest podać ogólne zasady uprawy i pielęgnacji krzewów róż ze względu na ogromną mnogość gatunków i odmian. Aby uzyskać dobry wzrost i kwitnienie, krzewy róż należy sadzić na dobrych glebach, starannie odgruzowanych i odchwaszczonych. Najbardziej odpowiednim podłożem dla róż jest zasobna w próchnicę gleba gliniasto-piaszczysta, o poziomie wód gruntowych 70-100 cm lub większym.
Krzewy róż nawozimy tylko do połowy lipca, stosując nawozy mineralne wieloskładnikowe. Róże podlewamy od dołu, nie mocząc liści i kwiatów, najlepiej co 3 - 4 dni, dużą ilością wody.
Bardzo korzystnie na wzrost i kwitnienie róż wpływa ściółkowanie gleby np. korą, która ogranicza wyrastanie chwastów, utratę wilgoci i zapobiega zaskorupianiu się ziemi, zwłaszcza po ulewnych deszczach.
Wiele odmian róż nadaje się do sadzenia w skrzynkach balkonowych, pojemnikach ceramicznych i drewnianych. Dzięki temu możemy cieszyć się tymi eleganckimi roślinami, dysponując nawet niewielkim terenem lub balkonem.
