Nertera płożąca należy do rodziny marzanowatych (rubiaceae). To niewielka (5-10cm wysokości) roślina o ozdobnych owocach i płożącym pokroju. Tworzy jasnozielone, zaokrąglone liście gęsto wyrastające na cienkich łodygach.

Kwitnie wiosną, ale jasno-zielone, drobne, mało widoczne kwiaty nie mają walorów dekoracyjnych.

Nertera płożąca najbardziej efektowny wygląd uzyskuje od sierpnia, gdy obficie zawiązują się kuliste, pomarańczowe jagody wielkości owoców grochu. Jagody utrzymują się na roślinie aż do zimy. W warunkach naturalnych nertera jest byliną porastającą Andy.

W uprawie domowej nertera dobrze rośnie na stanowiskach od jasnych do półcienistych. Nie lubi bezpośredniego działania promieni słonecznych, gdyż może łatwo ulec poparzeniu. W czasie sezonu wegetacyjnego dobrze rośnie w temp. pokojowej, jednak zimą należy przenieść ją do jasnego pomieszczenia o temp. 8-12°C.

Podłoże powinno być lekkie, przepuszczalne i stale lekko wilgotne. Nawet krótkotrwałe przesuszenie może doprowadzić do zamierania nertery płożącej. Roślina wymaga również zraszania (poza okresem kwitnienia) miękką wodą. Nawożenie warto stosować wiosną i latem raz w miesiącu. Dawki nawozów powinny być jednak rozcieńczone - i niewskazane są duże ilości azotu. Roślinę przesadza się latem (w sierpniu) w razie potrzeby. Można ją rozmnożyć przez podział kępy.

Jest to roślina dość trudna w uprawie. Jej atrakcyjne owoce są trujące, ale charakteryzują niskim poziomem toksyczności.

Interesujące odmiany:

  • ‘Marleen’ - o białych jagodach;
  • ‘Suzanne’ - o żółtawych jagodach;

zdjęcie: domenapubliczna