Logo
Logo
18
Do góry

Dzbanecznik – żywa pułapka na muchy

Bez wątpienia pielęgnacja dzbanecznika będzie wyzwaniem dla każdego ogrodnika. Roślina ta ma bardzo specyficzne wymagania i nie jest łatwa w uprawie. Udaje się tylko nielicznym. Jeśli zdecydujemy się na uprawę tej niezwykłej rośliny powinniśmy najpierw zdobyć minimum informacji o jej wymaganiach.

Dzbanecznik (Nepenthes) to niezwykła roślina żywiąca się owadami. Zaliczana jest do grupy roślin mięsożernych (łac. plantae carnivorae), nazywanych nieprecyzyjnie roślinami owadożernymi (łac. plantae insectivorae). Znanych jest około 130 gatunków dzbaneczników, występujących głównie w południowo-wschodniej Azji (Borneo, Sumatra, Filipiny, Sulawesi, płw. Malajski i Indochiński, Nowa Gwinea).

Wielkość i kolor dzbanka różni się w zależności od gatunku rośliny (mogą mieć od kilku do nawet kilkudziesięciu centymetrów). W domowej uprawie spotyka się wiele krzyżówek, a jedną z najpopularniejszych jest dzbanecznik 'Miranda' (zdjęcie niżej, po lewej).

Jeden z największych dzbaneczników na świecie – Nepenthes attenboroughii nazwany na cześć brytyjskiego podróżnika Davida Attenborough`a ma dzbanki długości do 30 cm i 16 cm szerokości – są tak duże że mogłyby pomieścić nawet szczura (choć roślina żywi się przeważnie owadami).

Dzbanecznik Miranda fot. Flower Council Holland
Fot. Flower Council Holland
 

Jak i po co poluje dzbanecznik?

System korzeniowy rośliny jest zwykle krótki i słabo rozwinięty. Służy głównie do pobierania wody i umocowania roślin. Dzbaneczniki polują na zwierzęta dlatego że w ubogim podłożu, na którym rosną, nie ma wystarczająco składników pokarmowych, których potrzebują (przede wszystkim związków azotu).

Owady są niewątpliwie największą grupą, która stają się ofiarą dzbaneczników jednak rośliny te łowią również inne grupy małych zwierząt. Na końcach liści, na długim wąsie, roślina tworzy dzbanki - które są "organami chwytającymi".

Owad zwabiony atrakcyjnym kolorem dzbanka i zapachem słodkiego nektaru, nie spodziewając się zagrożenia siada na jego "kołnierzyku". Niestety (dla owada) pokryta jest on śliską substancją po której insekt ześlizguje się do środka.

Wpada do wnętrza dzbanka wypełnionego płynem trawiennym, który rozkłada jego ciało przekształcając białka, tłuszcze i cukry do prostych związków, które roślina może wchłonąć.

Dzbanki posiadają dodatkowo klapkę (tzw. wieczko), która jest tuż nad kołnierzykiem. Dzięki wieczku dostaje się do dzbanka mniej wody deszczowej, a to zapobiega rozcieńczeniu przez nią cieczy trawiennej.


Zobacz na filmie jak "poluje" dzbanecznik

Wymagania i pielęgnacja dzbanecznika w domu

Poniżej przedstawiamy podstawowe i ogólne zasady pielęgnacji dzbaneczników w domowej uprawie. Szczegółów dowiesz się z artykułu na stronie http://roslinyowadozerne.eu

Światło
Dzbanecznik wymaga jasnego stanowiska z rozproszonym światłem przez 12 godzin dziennie (nie może rosnąć w pełnym słońcu). W naszym klimacie trudno o takie warunki przez cały rok więc roślina będzie wymagała dodatkowego doświetlania.

Temperatura
Powinna być utrzymywana na poziomie 20-30 ºC (w zależności od gatunku). Dzbaneczniki dostępne w sprzedaży to najczęściej mieszańce dobrze czujące się w temperaturze pokojowej, jednak nie może ona spaść poniżej 18 stopni.

Wilgotność powietrza
Tropikalne pochodzenie dzbanecznika objawia się w zamiłowaniu rośliny do wilgotnego powietrza. Koniecznie trzeba zapewnić im wysoką wilgotność powietrza, w granicach 80-90%.

Podlewanie
Źle rosną w suchych i ogrzewanych mieszkaniach, najlepiej rosną w szklarni lub oranżerii. Dodatkowo podłoże powinno być stale wilgotne ale nie mokre. Rośliny trzeba podlewać i spryskiwać miękką wodą, bez zawartości wapnia. Można do tego wykorzystać wodę destylowaną lub z filtra odwróconej osmozy. Doniczki powinny mieć duże otwory, przez które będzie odpływać nadmiar wody.

Podłoże
Wiele dzbaneczników w warunkach naturalnych rośnie jako epifity, dlatego też ich podłoże musi być dobrze przepuszczalne i lekkie (można wykorzystać gotowe podłoże do storczyków), a przede wszystkim kwaśne o pH 3-5. Doświadczeni hodowcy wykorzystują mieszkankę torfu, ziemi, piasku, korzeni paproci, rozdrobnionej kory sosnowej i drobnych kawałków węgla drzewnego.

Nawożenie
Nie zaleca się nawożenia dzbaneczników, raz na jakiś czas można dokarmić go złapaną muchą :) Rośliny nie są one przystosowane do pobierania związków pokarmowych z gleby i zbyt duże stężenie azotu może „spalić” ich korzenie. Doświadczeni hodowcy nawożą dzbaneczniki nawozem do storczyków, jednak nie jet to polecane amatorom.

dzbanecznik fot. Steve Bidmead - Pixabay.com
Fot. Steve Bidmead/Pixabay
dzbanecznik fot. Foto-RaBe - Pixabay.com
Fot. Foto-RaBe/Pixabay
dzbanecznik fot. Flower Council Holland
Fot. Flower Council Holland

Tekst: Redakcja ZielonyOgrodek.pl, zdjęcie tytułowe: © So happy/Fotolia


Warto przeczytać

To Cię zainteresuje

Komentarze

Nowe treści
Wieści z branży
Nowe rośliny
Czytelnicy radzą

Podziel się z nami swoim ogrodniczym doświadczeniem.
W nagrodę otrzymasz wybrane czasopismo.

Urban Jungle
Temat miesiąca
Urban Jungle
Zobacz więcej
Porady na ten tydzień
Tydzień 3, Sentencja nr:5
Tydzień 3, Sentencja nr:5
Regularnie usuwajmy nadmiar śniegu z iglaków o pokroju kolumnowym, ponieważ może on spowodować wyłamanie gałęzi i deformację krzewów.
Tydzień 3, Sentencja nr:3
Tydzień 3, Sentencja nr:3
Należy dokonać inspekcji okryć chroniących rośliny doniczkowe na tarasie przed mrozem i śniegiem. W razie potrzeby poprawić je lub rozchylić.
Tydzień 3, Sentencja nr:2
Tydzień 3, Sentencja nr:2
Odgarniając śnieg ze ścieżek ogrodowych czy podjazdu starajmy się nie usypywać zbyt ciężkich hałd śniegowych – ubita warstwa śniegu wolniej topnieje i może powodować gnicie darni.
Tydzień 3, Sentencja nr:1
Tydzień 3, Sentencja nr:1
Skąpe zimowe światło, nadmierne lub zbyt rzadkie podlewanie mogą być przyczyną zrzucania liści, a w skrajnych przypadkach nawet zamierania całych roślin doniczkowych.
Twoja strona ogrodu