Krótki poradnik układania nawierzchni ogrodowej

Układanie nawierzchni krok po kroku

Po wyznaczeniu obrysu nawierzchni usuwa się zeń wierzchnią warstwę ziemi i wykonuje wykop: pod ścieżki powinien mieć głębokość 15–25 cm, a pod podjazd – 25–40 cm. Dno wykopu formuje się ze spadkiem w zaplanowanym kierunku. Na wyrównanym i ubitym zagęszczarką dnie wykopu układa się warstwy podbudowy.

Krok 1.
Układanie obrzeży

Jeśli krawędzie nawierzchni mają być zabezpieczone krawężnikami lub obrzeżami, osadza się je na początku, w podkładzie z chudego betonu

Krok 2.
Układanie warstwy piasku pod nawierzchnię

Następną warstwę układa się z piasku (ewentualnie stabilizowanego cementem). Warstwę tę należy wyrównać i utwardzić mechanicznie. Powinna mieć grubość pod ścieżki – ok. 5 cm, podjazd – 5–10 cm

Krok 3.
Układanie kolejnych warstw podbudowy

Kolejną czynnością jest rozłożenie na dnie wykopu geowłókniny, a następnie – warstwy podbudowy z grubego kruszywa lub tłucznia, którą stabilizuje się zagęszczarką. Grubość warstwy powinna wynosić pod ścieżki – 10–20 cm, podjazd – 20–30 cm

Krok 4.
Układanie kostki brukowej

Następnie układa się kostkę brukową, dobijając każdy element młotkiem gumowym. Nawierzchnię należy układać od brzegu ku środkowi, aby nie niszczyć już przygotowanej podbudowy. Szczeliny w nawierzchni z kostki betonowej wypełnia się piaskiem z wodą, a między kostkami kamiennymi – zasypką granitową. Na koniec kostkę dobija się do podłoża wibratorem powierzchniowym

Fot. Libet

Odwodnienie liniowe

Na odwodnienie liniowe stosowane na podjazdach składają się przykryte kratkami korytka, które umożliwiają odprowadzanie wody deszczowej z nawierzchni do kanalizacji lub do studni chłonnej.

Górna krawędź korytek musi być na równi z nawierzchnią, a one same – układane ze spadkiem ok. 2%, aby zebrana woda mogła z nich spłynąć.

Umieszcza się je zwykle w poprzek podjazdu, na podkładzie z betonu. Jeśli jednak podjazd jest długi i płaski, odwodnienie najlepiej ułożyć wzdłuż podjazdu, przez środek nawierzchni, a nie przy brzegu, aby sąsiadujący z nią grunt nie zamulał korytek.

Korytka wytrzymują nacisk kół samochodu. Ich zdejmowane kratki umożliwiają usuwanie z korytek zbierających się zanieczyszczeń.

Fot. Hauraton

Walka z oblodzeniem

Śliskości nawierzchni z kostki brukowej mogą przeciwdziałać zainstalowane pod nawierzchnią:

• kable grzejne długości dobranej stosownie do wielkości powierzchni i potrzebnej mocy grzewczej (na powierzchniach odkrytych potrzeba 250–300 W/m2);

• maty grzejne (produkowane są w gotowych zestawach przygotowanych do bezpośredniego ułożenia).
  
  

Pod ścieżkami kable i maty grzejne układa się na całej powierzchni, a na podjazdach – tylko pod takim pasem nawierzchni, jakim przejeżdżać się będzie kołami samochodów. Kable rozmieszcza się równomiernie na siatce zbrojeniowej, pod powierzchnią terenu.

Matę układa się na cienkiej (2-3 cm) warstwie piasku, a następnie przysypuje jeszcze jedną, taką samą warstwą piasku. Po ułożeniu rurki ochronnej (służącej do przeprowadzenia przewodu czujnika) całość przykrywa się kostką.

System przeciwoblodzeniowy może być sterowany automatycznie. Regulator z czujnikiem temperatury i wilgotności włącza ogrzewanie wtedy, gdy warunki sprzyjają oblodzeniu. Tańszy regulator, z czujnikiem temperatury, włącza ogrzewanie wtedy, gdy temperatura spada poniżej zaprogramowanej.

Tekst: Małgorzata Cuch, zdjęcie tytułowe: planet_fox/Pixabay