Lipa drobnolistna to rozłożyste drzewo należące do rodziny lipowatych (Tilioideae), zwykle osiągające wysokość 20-25 m. Kora na młodych gałęziach jest gładka i ma szarą barwę, na starych zaś jest nieregularna. Liście są sercowate, mają jaśniejszą dolną stronę blaszki i zżółknieją jesienią. Drzewo jest długowieczne i przy sprzyjających warunkach może rosnąć setki lat.

Lipa kwitnie od czerwca do lipca wytwarzając pachnące, lubiane przez pszczoły kwiaty o jasnożółtej barwie. Owocem jest orzech ze skrzydełkami.

Lipa nie jest trudna w uprawie - może rosnąć na stanowiskach słonecznych lub w półcieniu, również w miejscach nieosłoniętych od wiatru. Preferuje gleby przepuszczalne, piaszczysto-gliniaste i zasobne. Jest stosunkowo tolerancyjna na zanieczyszczenie powietrza.

Drzewo zakupione w pojemniku można sadzić przez większość sezonu wegetacyjnego, zaś okazy z gołą bryłą korzeniową - jesienią lub wiosną. Lipa dobrze znosi cięcie i formowanie.

Uprawa lipy polecana jest w dużych ogrodach ze względu na jej wielkość. Drzewo po kilkunastu latach rozrasta się do dużych rozmiarów, co niekiedy może być problemem. W ogrodzie warto ją wykorzystać do stworzenia alei lub można sadzić pojedynczo jako soliter.

Kwiaty lipy mają szerokie zastosowanie w medycynie ludowej - jako dobry środek przeciw gorączce i przeziębieniu. Surowiec suszy się pod koniec czerwca w warunkach naturalnych. Miód lipowy ma podobne działanie co kwiaty. Z kolei drewno dobrze się formuje i jest przydatne w rzeźbiarstwie.

Lipa drobnolistna różni się do lipy szerokolistnej wielkością kwiatów, które są mniejsze i sercowate.

Zdjęcia: Pixabay