Lipa krymska Tilia × euchlora

Lipa krymska (Tilia × euchlora syn. Tilia ×europaea 'Euchlora') należy do rodziny ślazowatych (Malvaceae). To niezwykłe drzewo powstało jako krzyżówka na terenie Półwyspu Krymskiego i od dawna jest chętnie uprawiane ze względu na swój atrakcyjny wygląd. Obecnie najczęściej spotykana jest jako drzewo ozdobne, idealne do sadzenia w miejskich parkach, alejach oraz na terenach zieleni publicznej.

Jak wygląda lipa krymska? Jak ją rozpoznać?

Lipa krymska odznacza się wyjątkowo dekoracyjnym wyglądem. Dorasta do około 15-20 metrów wysokości, tworząc szerokostożkowatą, rozłożystą koronę o szerokości nawet 12 metrów. Jej dolne gałęzie malowniczo zwisają, czasem nawet sięgając ziemi, co nadaje jej elegancki, nieco romantyczny charakter. Młode pędy mają oliwkowy kolor, natomiast kora starszych drzew jest jasnoszara lub czarniawa, o gładkiej powierzchni, która z wiekiem delikatnie pęka. Liście lipy krymskiej są duże, sercowate, z charakterystycznym połyskiem, osiągające długość do 10 centymetrów. Od góry są ciemnozielone, a od spodu nieco jaśniejsze, z charakterystycznymi kępkami jasnych włosków u nasady nerwów.

Lipa krymska kwitnie w czerwcu. Kwiaty pojawiają się w zwisających baldachogronach, są jasnożółte, pachnące, a ich intensywny zapach przyciąga pszczoły. Owocami są małe, omszone orzeszki o delikatnie zaznaczonych żebrach.

Jakie wymagania ma lipa krymska i jak ją uprawiać?

Lipa krymska jest drzewem łatwym w uprawie, nie mającym szczególnych wymagań glebowych – wystarczy jej przeciętna, umiarkowanie żyzna ziemia. Preferuje stanowiska słoneczne i dobrze radzi sobie w lekkim półnieniu. Doskonale znosi warunki miejskie – zanieczyszczenie powietrza, kurz oraz suszę, choć ta ostatnia może skrócić jej żywotność.

Roślina ta wykazuje bardzo dobrą mrozoodporność, co sprawia, że można ją bezpiecznie sadzić nawet w chłodniejszych rejonach Polski.

Rozmnaża się ją najczęściej przez szczepienie lub sadzonki.

Pielęgnacja – o co zadbać?

• W okresie suszy warto jednak pamiętać o regularnym podlewaniu młodych drzewek, aby zapewnić im odpowiednią wilgotność podłoża. Dorosłe drzewa na ogół radzą sobie same, choć w bardzo suchych okresach również warto je wspomóc podlewaniem.
• Nawożenie może być sporadyczne, stosowane wiosną, najlepiej z wykorzystaniem nawozów organicznych lub mineralnych wieloskładnikowych.
• Regularne cięcie nie jest konieczne, jednak warto co jakiś czas usuwać suche, chore czy uszkodzone gałęzie oraz ewentualnie korygować kształt korony, jeśli zachodzi taka potrzeba.

Choroby i szkodniki – przed czym chronić?

Roślina ta uchodzi za dość odporną na choroby i szkodniki. Co ważne – w odróżnieniu od innych gatunków lip, lipa krymska jest wyjątkowo odporna na mszyce, które często bywają dużym utrapieniem w przypadku innych gatunków tego rodzaju. Dzięki temu jej liście długo zachowują dekoracyjny wygląd, nie pokrywając się lepką spadzią.

Jakie zastosowanie w ogrodzie ma lipa krymska?

Ze względu na wyjątkowe walory ozdobne, piękne błyszczące liście i regularny pokrój, lipa krymska jest uważana za jedno z najbardziej dekoracyjnych drzew parkowych. Jej odporność na szkodniki, tolerancja wobec warunków miejskich oraz niewrażliwość na mróz czynią z niej doskonałą kandydatkę do nasadzeń w dużych ogrodach, parkach oraz przy alejach.

Jej kwiaty mają intensywny, przyjemny zapach, przyciągają pszczoły, dlatego drzewo bywa też cenione przez pszczelarzy. Doskonale prezentuje się jako drzewo soliterowe, ale równie dobrze odnajdzie się w większych kompozycjach zieleni, dodając im elegancji i wyjątkowego charakteru.

Zdjęcie tytułowe: Heike Rau, Siobhan Fraser / AdobeStock

Czy w opisie są wszystkie informacje, których szukałaś/-eś? Daj znać w komentarzu!