Spis treści
Malina właściwa to wieloletnia roślina owocowa występująca naturalnie w Europie i Azji. Już w czasach starożytnych malinę ceniono jako roślinę leczniczą, wykorzystując głównie jej liście i kwiaty. Wraz z końcem średniowiecza zaczęto uprawiać maliny dla ich świeżych, smacznych owoców. Pod koniec XVII wieku malina stała się już uznaną roślina uprawną w Europie. Wraz z europejskimi osadnikami sadzonki maliny zawędrowały do Ameryki, ale na większą skalę maliny zaczęto uprawiać tam dopiero w XIX wieku. Dziś plantacje malin można znaleźć w najodleglejszych od Europy zakątkach świata, np. w Chile, Nowej Zelandii i Australii. Co ciekawe w ścisłej czołówce producentów malin jest Polska, zajmująca w ostatnich latach 3 miejsce po Rosji i USA z produkcją przekraczająca 100 m ton owoców rocznie.
Opis rośliny
Malina właściwa 'Polana' została wyhodowana pod koniec XX wieku w Instytucie Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Skierniewicach ze skrzyżowania odmian 'Heritage' i 'Zeva Herbsternte'. Roślina daje odrosty korzeniowe, rośnie silnie, osiąga do 1,5 m wysokości. Tworzy sztywne pędy pokryte szczątkowymi kolcami oraz złożone, zielone liście.
Owoce są szeroko stożkowate, jasnoczerwone, średniej wielkości, zwarte i bardzo smaczne. Nadają się do spożycia oraz przetwórstwa – wyrobu soków, dżemów, nalewek, mrożenia.
'Polana' należy do odmian powtarzających owocowanie. Na pędach jednorocznych kwiaty tworzą się latem, a owoce dojrzewają od połowy sierpnia aż do listopada. Jesienne owocowanie jest obfite, a owoce dojrzewają sukcesywnie aż do przymrozków. Wiosną w kolejnym sezonie z dolnych odcinków pędów wyrastają nowe przyrosty z kwiatami. Zawiązujące się na nich owoce dojrzewają na przełomie czerwca i lipca, ale uzyskany plon jest znacznie skromniejszy, od jesiennego.
Wymagania i pielęgnacja
Maliny najlepiej rosną na stanowiskach słonecznych na glebach zasobnych w wodę, ale przepuszczalnych.
Ważnym zabiegiem w ich uprawie jest regularne cięcie. Jeśli chcemy mieć owoce na początku lata oraz jesienią pędy należy skrócić nie więcej, niż o połowę. Silne cięcie jesienią pozbawia letniego owocowania, ale za to poprawia zdrowotność roślin, które bardzo obficie zaowocują jesienią. Cięcie wykonuje się jesienią zaraz po zakończeniu zbiorów.
|
Opracowanie: Związek Szkółkarzy Polskich, zdjęcie tytułowe: Vladyslav Siaber - Fotolia Więcej o roślinach i ich producentach znajdziesz na e-katalogroslin.pl |
