Logo
Logo
Gardeners' world listopad - grudzień 2019

Zanim opuścisz stronę, zapisz się do bezpłatnego newslettera Zielonego Ogródka i pobierz GRATIS elektroniczne wydanie Magazynu
Gardeners` World Polska.

W naszym newsletterze co tydzień znajdziesz:
  • - aktualności z branży ogrodniczej,
  • - porady ogrodnicze krok po kroku,
  • - projekty i reportaże z wizyt w ogrodach,
  • - katalog roślin ogrodowych i doniczkowych.
10
Do góry

Juka karolińska

Juka karolińska zdobi ogród licznymi kwiatami oraz rozetą zimozielonych, szablastych liści w niebieskawym odcieniu. Doskonale sprawdza się w niewielkich ogrodach przydomowych, jest przy tym bardzo mało wymagająca i może rosnąć przez wiele lat na tym samym stanowisku.

Opis rośliny

Juka karolińska (Yucca filamentosa) jest rośliną pochodzącą z suchych i ciepłych rejonów Ameryki Północnej. Naturalny zasięg występowania tego gatunku obejmuje południowo-wschodnią część Stanów Zjednoczonych. Ze względu na szeroką skalę uprawy rośliny rozprzestrzeniły się i naturalizowały w wielu miejscach poza pierwotnym obszarem występowania.

W Polsce juka karolińska, zwana także kręplą lub szpilecznicą karolińską, jest uprawiana ze względu na efektowne kwitnienie w okresie pełni lata.

Cechą charakterystyczną szpilecznicy karolińskiej jest tworzenie gęstej rozety liści nad powierzchnią gleby. W przeciwieństwie do gatunków uprawianych w domach, rośliny krępli karolińskiej są pozbawione pnia, wykształcają natomiast bardzo głęboki system korzeniowy.

Liście wyrastają ze skróconej łodygi, są sztywne, grube, mieczowate, równowąskie, ostro zakończone ułożone spiralnie wokół wierzchołka wzrostu. Końce starszych liści często bywają nitkowato postrzępione, co trafnie opisuje łaciński epitet ‘filamentosa’.

Kępy szablastych liści mogą dorastać do 70 cm wysokości. Na przełomie lipca i sierpnia ze środka rozet liściowych 2-3 letnich egzemplarzy wyłaniają się grube pędy kwiatostanowe.

Juka karolińska

Fot. Agnieszka Żukowska (APZ)

Kwiatostan jest bardzo efektowny, w sprzyjających warunkach osiąga nawet 1,5 m wysokości, jest silnie rozgałęziony i cały obsypany kremowymi kwiatami. Kwiaty są duże, dzwonkowate, zwieszone w dół, zbudowane z 6 działek okwiatu.

Po zapyleniu zawiązują owoce w postaci suchych torebek wypełnionych nasionami. Juka karolińska należy do roślin monokarpicznych. Oznacza to, że po wydaniu kwiatostanu roślina mateczna zamiera, zaś jej miejsce zajmują pojawiające się u jej podstawy rośliny następcze. Dlatego po przekwitnieniu zaschnięty pęd kwiatostanowy można usuwać wraz z obumarłą rośliną, pozostawiając młode odrosty.


Wymagania i uprawa

Krępla karolińska wymaga stanowisk wybitnie słonecznych, gleb przepuszczalnych, umiarkowanie zasobnych w składniki pokarmowe do ubogich, najlepiej wapiennych.

Rośliny nie tolerują miejsc stale wilgotnych, zalewanych lub podmokłych, natomiast są doskonale przystosowane do długich okresów suszy. Odpowiednio niska wilgotność podłoża szczególnie istotnie wpływa na przezimowanie roślin.

Pomimo dobrej odporności na mróz w miejscach słabo odwodnionych rośliny często gniją i mogą przemarzać. Dlatego zaleca się sadzić rośliny w miejscach lekko wzniesionych, na podniesionych rabatach lub skalniakach.

Jednym ze skutecznych sposobów ochrony liści przed uszkodzeniami słonecznymi w mroźne, zimowe dni, jest zebranie rozety i związanie jej luźno na szczycie za pomocą sznurka.


W ten sposób wierzchołek wzrostu jest dodatkowo zabezpieczony przed mrozem i wilgocią, bowiem liście tworzą swego rodzaju namiot chroniący środek rozety przed słońcem, deszczem i śniegiem.

Po ustąpieniu mrozu, zwykle na przełomie marca i kwietnia, rozety rozwiązujemy. Juka jest rośliną długowieczną, rośnie zdrowo, prawie w ogóle nie jest atakowana przez szkodniki. Z pewnością można polecić jej uprawę początkującym amatorom ogrodnictwa.

Fot. Agnieszka Żukowska (APZ)

Gdzie posadzić?

Yucca doskonale nadaje się do tworzenia kompozycji ogrodowych w typie śródziemnomorskim lub pustynnym. Oczywiście doskonale sprawdza się w alpinariach oraz miejscach trudnych dla innych roślin, np. na cmentarzach. Wymaga niewiele miejsca, jest przy tym dekoracyjna przez cały rok.

LOGO ZSZP Opracowanie: Związek Szkółkarzy Polskich, 
zdjęcie tytułowe: Shchipkova Elena - Fotolia.com
Więcej o roślinach i ich producentach znajdziesz na e-katalogroslin.pl


Warto przeczytać

Komentarze

To Cię zainteresuje
Wybrane dla Ciebie
Rozwiąż quiz - Co wiesz o jesiennych pracach?
Co wiesz o jesiennych pracach?

Co powinien zawierać nawóz jesienny?

Zimowa ochrona
Temat miesiąca
Zimowa ochrona
Zobacz więcej
Porady na ten tydzień
Tydzień 47, Sentencja nr:6
Tydzień 47, Sentencja nr:6
Kolumnowe odmiany iglaków trzeba szczelnie obwiązać sznurkiem a bardziej wrażliwe odmiany owinąć agrowłókniną, aby ciężar śniegu nie wyłamał gałązek.
Tydzień 47, Sentencja nr:5
Tydzień 47, Sentencja nr:5
Opadające liście należy usówać również z niższych krzewów. W tym celu możemy użyć miotłograbi o miękkich, sprężystych zębach lub odkurzacza ogrodowego (elektrycznego lub spalinowego).
Tydzień 47, Sentencja nr:4
Tydzień 47, Sentencja nr:4
Przykryjmy miejsca, gdzie we wrześniu lub październiku zostały posadzone cebulki roślin kwitnących wiosną. Najlepsza do tego celu będzie kora lub torf (warstwa grubości 2–4-cm), gałązki świerkowe, suche liście lub słoma.
Tydzień 47, Sentencja nr:3
Tydzień 47, Sentencja nr:3
Po pierwszych przymrozkach, zanim ziemia w ogrodzie zamarznie, trzeba zabezpieczyć rośliny wrażliwe na mróz. Wokół bylin, które mogą przemarznąć pokryjmy glebę korą, liśćmi lub obornikiem (ściółkowanie zapobiega wahaniom temperatury w glebie i sprzyja utrzymaniu jej wilgotności). Rośliny można także okrywać gałązkami sosnowymi lub...
Tydzień 47, Sentencja nr:1
Tydzień 47, Sentencja nr:1
Pod koronami drzew i krzewów warto rozprowadzić dojrzały kompost. Jest to uniwersalny nawóz do stosowania jesienią, można nim nawozić do końca listopada.
Twoja strona ogrodu