Logo
Logo
Gardeners' world lipiec - sierpień 2019
10
Do góry

Co to za grzyb? Rozpoznaj go dzięki grze edukacyjnej GRZYBY

Planując grzybobranie przygotujmy się do niego wcześniej - porozmawiajmy z dziećmi o popularnych gatunkach, które mamy szansę spotkać, sami bądźmy pewni, że grzyby, które zbieramy są jadalne. Tylko wtedy wycieczka do lasu będzie piękną przygodą. Dobrego grzybobrania!

Zabawa w rozpoznawanie grzybów

Zapraszamy do lasu! O każdej porze roku las jest miejscem fascynującym, ale najczęściej odwiedzamy go latem i jesienią. Powód oczywisty – grzyby!

Zanim ruszycie do lasu polecamy kilka partyjek w memo Grzyby z edukacyjnej serii Świat wokół nas. To propozycja dla każdego, kto lubi się dobrze bawić i ma więcej niż 3 lata.

  gra memory GRZYBY.-ŚWIAT-WOKÓŁ-NAS.  jacobsony
więcej o grze

W pudełku znajdziecie 20 par żetonów z grzybami jadalnymi – od podgrzybków po gołąbki oraz niejadalnymi, których nazwy zostały oznaczone kolorem czerwonym.

W zestawie także karta z muchomorem sromotnikowym i opisem jak go odróżnić od podobnych gatunków.


Wszystkie grzyby wykorzystane w grze są typowe dla naszych lasów i często spotykane w Polsce.

Lista gatunków, które znajdziecie w pudełku: borowik szlachetny / czubajka kania / maślak zwyczajny / pieprznik jadalny / podgrzybek brunatny / koźlarz babka / czernidłak kołpakowaty / muchomor czerwony / muchomor zielonawy / opieńka ciemna / żółciak siarkowy / grzybówka krwista / tęgoskór cytrynowy / pięknoróg największy / sromotnik smrodliwy / gołąbek zielonawy / pieczarka bulwiasta / czyreń ogniowy / gołąbek śledziowy / podgrzybek zajączek.

Dzięki temu, że seria wykorzystuje zdjęcia, a nie rysunki, nie będziecie mieli problemu z rozpoznawaniem napotkanych gatunków w czasie wędrówki po lesie. Gra może być świetnym przerywnikiem w czasie wyprawy, wystarczy piękna polana, by rozegrać szybką partię. Nad wydaniem czuwało Polskie Towarzystwo Mykologiczne.

czubajka kania fot. Krzysztof Kujawa
fot. Krzysztof Kujawa

Czubajka kania

Często wita gości już na obrzeżach lasu. Tworzy ona jedne z największych owocników: jej jasnobrązowy kapelusz pokryty przylegającymi do niego łuskami może osiągać średnicę nawet do 30 cm. Trzon jest rozdęty u nasady, pokryty ciemniejszym zygzakowatym wzorem, znajduje się na nim luźny, ruchomy podwójnie obrzeżony pierścień. Jest to smaczny grzyb jadalny. Z kapeluszy można robić pyszne panierowane kotlety, natomiast bardziej łykowate trzony, po ususzeniu i pokruszeniu, można użyć do aromatyzowania zup.

borowik szlachetny fot. Krzysztof Kujawa
fot. Krzysztof Kujawa

Borowik szlachetny

Prawdziwy król lasu! Jest jednym z najsmaczniejszych i najbardziej cenionych grzybów jadalnych. Owocniki borowików mają ścisły miąższ i żółtawe rurki hymenoforu. Kapelusze zazwyczaj mają brązowy kolor, a gruby, centralnie położony trzon jest białawy lub białawo brązowy z siatkowatym rysunkiem. Borowiki można znaleźć w lasach iglastych i mieszanych. Każde spotkanie z borowikiem szlachetnym to ogrom radości.

maslak zwyczajny fot. Krzysztof Kujawa
fot. Krzysztof Kujawa

Maślak zwyczajny

Maślaki najczęściej spotyka się w lasach sosnowych na piaszczystych glebach. Uwielbiają chować się trawie i młodych zagajnikach. Łatwo je rozpoznać, ponieważ brązowe kapelusze maślaków są pokryte charakterystyczną śluzowatą, wystającą poza ich brzeg skórką. Ujścia żółtych rurek hymenoforu są u tego gatunku drobne i okrągłe. Trzon jest biały i ma delikatny, lejowato wzniesiony ku górze, szarawy pierścień. Maślak zwyczajny jest gatunkiem jadalnym, jednak zanim wrzucimy go do garnka lub na patelnię należy pamiętać o usunięciu śluzowatej skórki.

pieprznik jadalny fot. Krzysztof Kujawa
fot. Krzysztof Kujawa

Pieprznik jadalny

Dobrze znana i lubiana kurka – smaczny i popularny w Polsce grzyb. Kurki powszechnie i często masowo występują w lasach iglastych. Stosunkowo niewielkie, intensywnie żółte owocniki tego gatunku składają się z lekko wklęsłego na szczycie kapelusza osadzonego centralnie na trzonie, który zwęża się ku podstawie. Gatunek ten mylony bywa z lisówką pomarańczową, od której różni się znacznie jaśniejszym miąższem. Makaron z sosem z kurek to prawdziwy rarytas. Warto ich poszukać.

podgrzybek brunatny fot. Krzysztof Kujawa
fot. Krzysztof Kujawa

Podgrzybek brunatny

Jest on częstym i pięknym elementem lasów sosnowych, a przy tym, dobrze znanym i powszechnie zbieranym grzybem jadalnym. Brązowy kapelusz tego podgrzybka pokryty jest suchą, matową skórką. Miąższ u tego gatunku jest jasnożółty, ale po przekrojeniu lub naciśnięciu szybko sinieje. Często występuje masowo, co niezwykle cieszy grzybiarzy. Gatunek ten bywa mylony z innymi podgrzybkami, które także są jadalne.

kozlarz babka fot. Krzysztof Kujawa
fot. Krzysztof Kujawa

Koźlarz babka

Piękny i powszechnie zbierany grzyb jadalny. Charakteryzuje się ogromną zmiennością koloru kapelusza, od białego, do prawie czarnego. Najpowszechniej znana jest jednak forma o jasnobrązowym zabarwieniu skórki kapelusza. Może być naprawdę duży, o średnicy kapelusza nawet do 20 cm! Biały trzon pokryty jest siatkowatym wzorkiem i charakterystycznymi, zazwyczaj ciemnymi, łuseczkami. Można go spotkać pod brzozami na obrzeżach lasów, ale także w parkach. Młode owocniki warto ugotować, starsze ususzyć. Zapach jesieni gwarantowany!

czyren ogniowy fot. Mirosław Wantoch-Rekowski
fot. Mirosław Wantoch-Rekowski

Czyreń ogniowy

Potocznie nazywany jest hubą. Pasożytuje na żywych wierzbach, powoli osłabiając te drzewa. Wytwarza wieloletnie, twarde, kopytowate owocniki, które z roku na rok powiększają swoje rozmiary. Mogą tak rosnąć przez wiele lat, nawet 10 - 15, każdego roku tworząc na spodzie owocnika nową warstewkę rurek, w których dojrzewają zarodniki. Dawniej jego wysuszone owocniki służyły do rozniecania ognia, czemu zawdzięcza swoją nazwę.

muchomor czerwony fot. Krzysztof Kujawa
fot. Krzysztof Kujawa

Muchomor czerwony

Jest najpowszechniej znanym muchomorem, często używanym jako archetypiczny wizerunek grzyba. Czerwony kapelusz pokryty białymi szczątkami osłony to jego cechy charakterystyczne. Na białym trzonie akurat tego muchomora jest tylko szczątkowa pochwa w postaci wałeczków na bulwkowatym rozdęciu. Natomiast pierścień jest zawsze wyraźny i przyrośnięty do trzonu. Jest bardzo częstym gatunkiem leśnym, spotykanym w różnych typach lasów. Jest niewątpliwą ozdobą lasów, ale UWAGA! – muchomor czerwony jest grzybem trującym, zawiera substancje o działaniu neurotoksycznym.

opienka ciemna fot. Krzysztof Kujawa
fot. Krzysztof Kujawa

Opieńka ciemna

Opieńki występują w kępkach przede wszystkim na martwym drewnie różnych gatunków drzew. Ich owocniki charakteryzują się suchymi kapeluszami w kolorze cielistym z ciemniejszymi, dobrze widocznymi łuskami, które łatwo zetrzeć. Na nieco jaśniejszym niż kapelusz trzonie widoczny jest gruby pierścień. Blaszki mają kolor biały, ale z wiekiem ciemnieją, są one przyrośnięte do trzonu. Opieńki są powszechnie uważane za grzyby jadalne, jednak warto pamiętać, że powinno się je spożywać dopiero po ugotowaniu.

muchomor sromotnikowy fot. Krzysztof Kujawa
fot. Krzysztof Kujawa

Muchomor zielonawy (sromotnikowy)

UWAGA! Muchomor zielonawy, zwany też sromotnikowym, jest najsilniej trującym grzybem w Polsce, a do tego pospolitym i spotykanym nie tylko w różnych typach lasu, ale także w parkach i zadrzewieniach śródpolnych. Warto nauczyć się dobrze go rozpoznawać, ponieważ zjedzenie zaledwie jednego, niewyróżniającego się smakiem owocnika oznacza ryzyko śmierci. Objawy zatrucia pojawiają się dość późno, gdy trucizna wchłonięta jest już z przewodu pokarmowego do krwi. To dlatego wiele zatruć tym grzybem kończy się uszkodzeniami wątroby albo śmiercią.

Muchomor zielonawy, jak wiele muchomorów, ma na trzonie wyraźny pierścień i pochwę, wolne, białe blaszki oraz biały wysyp zarodników. Kolor kapelusza może być zmienny: od prawie białego do oliwkowozielonego. Na trzonie często też występuje delikatny, nieco ciemniejszy od tła, zygzakowaty wzór. Muchomor ten najczęściej jest mylony z pieczarkami, zielonymi gołąbkami, a także z czubajką kanią.

Tekst: Kasia Jacobson, zdjęcie tytułowe: Igor Schubin - Pixabay.com

 

Nowe treści

 

Warto przeczytać
Porady na ten tydzień
Tydzień 29, Sentencja nr:7
Tydzień 29, Sentencja nr:7
Boczne pędy pomidora, wyrastające w kątach liści, w dalszym ciągu należy usuwać. Po pierwszym zbiorze trzeba je także zasilić (Azofoską, saletrą amonową, itp.).
Tydzień 29, Sentencja nr:5
Tydzień 29, Sentencja nr:5
Pamiętajmy o regularnym podlewaniu i koszeniu trawnika – najlepiej raz lub dwa razy w tygodniu. W tym tygodniu możemy go też nawieźć.
Tydzień 29, Sentencja nr:4
Tydzień 29, Sentencja nr:4
Oczyśćmy oczko wodne z glonów. Trzeba też pamiętać o dokarmianiu ryb, gdy zbiornik jest niewielki.
Tydzień 29, Sentencja nr:2
Tydzień 29, Sentencja nr:2
Przycinamy jabłonie – usuwamy pionowo rosnące pędy tegoroczne i trzeba skrócić pędy wyrastające tuż przy jabłkach.
Tydzień 29, Sentencja nr:1
Tydzień 29, Sentencja nr:1
Podczas suszy, aby proces rozkładu przebiegał szybciej i lepiej, podlejmy pryzmę kompostową. Warto ją także przerzucić.
Twoja strona ogrodu