Spis treści
Guzikowiec zachodni (Cephalanthus occidentalis) to rzadko spotykany w ogrodach, choć nietrudno dostępny w szkółkach, krzew o egzotycznych kwiatach zebranych w kuliste kwiatostany, osadzone na długich szypułkach. Gatunek ten naturalnie występuje w Ameryce Północnej, przede wszystkim we wschodniej i południowej części kontynentu. Jego zasięg obejmuje obszary od Kanady, przez znaczną część Stanów Zjednoczonych, aż po Meksyk, a lokalnie także Kubę.
W polskich warunkach klimatycznych guzikowiec dorasta do 1,5 m wysokości. Tworzy cienkie, szeroko rozrastające się pędy, na których osadzone są duże 6-15 cm długości liście – są one zielone, eliptyczne, zaostrzone, zebrane po 3-4 w okółkach.
Drobne, białokremowe kwiaty rozwijają się późno, od lipca do września, są zebrane w niezwykle regularne, kuliste główki o średnicy 2,5-3 cm. Każda kulista główka składa się z kilkudziesięciu do nawet ponad stu drobnych kwiatów ciasno osadzonych obok siebie. Pojedyncze kwiaty są drobne, rurkowate, kremowobiałe lub białawe.
Kwiaty są pachnące i bogate w nektar, dzięki czemu przyciągają pszczoły, trzmiele i motyle. Po zapyleniu cała kulista główka przekształca się w równie charakterystyczny kulisty owocostan, złożony z licznych drobnych owoców, który długo utrzymuje się na pędach.
Wymagania i uprawa
Guzikowiec zachodni jest rośliną wyjątkowo dobrze przystosowaną do wilgotnego środowiska. Roślina preferuje gleby wilgotne, stanowiska słoneczne do lekko ocienionych, jest w pełni odporna na mróz. Kwiaty guzikowca tworzą się na pędach jednorocznych, dlatego krzew warto przycinać wiosną.
Gdzie posadzić?
W ogrodach guzikowiec zachodni może być sadzony w miejscach podmokłych oraz w sąsiedztwie oczek wodnych lub stawów. Ponieważ gatunek jest mało znany, wzbudza ciekawość i zainteresowanie miłośników i kolekcjonerów roślin.
|
Opracowanie: Związek Szkółkarzy Polskich Więcej o roślinach i ich producentach znajdziesz na: e-katalogroslin.pl |
