Jodła jednobarwna (Abies cincolor) ‘Archer’s Dwarf’ to wolno rosnąca, zwarta roślina o regularnym, stożkowym pokroju. Po 20 latach uprawy dorasta do około 2 m wysokości i 1 m szerokości. Została wyselekcjonowana w Anglii przez J.W. Archera Farnhama i wprowadzona do handlu w 1982 r. Młode rośliny początkowo przybierają formę kuli, ale po wytworzeniu pędu przewodniego roślina staje się wyraźnie stożkowata.
Liczne pędy tej odmiany jodły rozchodzą się promieniście wokół pnia; gałązki są sztywne, dosyć krótkie układają się horyzontalnie, blisko siebie. Pędy boczne przyrastają rocznie o 4-6 cm.
Igły tej odmiany jodły jednobarwnej są tępe lub tylko nieznacznie zaostrzone na szczycie i miłe w dotyku, a po roztarciu przyjemnie pachną cytryną.
Wymagania i uprawa
Jodła jednobarwna to gatunek łatwy w uprawie i mało wymagający. W porównaniu do rodzimego gatunku – jodły pospolitej znacznie lepiej znosi suche powietrze i okresowy niedobór wody; jest przy tym w pełni odporna na mróz.
Rośliny te najlepiej rosną na glebach żyznych, wilgotnych i przepuszczalnych, o kwaśnym odczynie, ale można je z powodzeniem sadzić również na podłożach mniej zasobnych w składniki pokarmowe, w tym również na terenach zurbanizowanych.
Odmianę ‘Archer’s Dwarf’ najlepiej sadzić w miejscach słonecznych, które sprzyjają utrzymaniu gęstej, regularnej korony i niebieskiego koloru igieł.
Gdzie posadzić?
Jodła jednobarwna ‘Archer’s Dwarf’ z pewnością należy do najpiękniejszych, karłowych odmian jodeł o niebieskawym odcieniu igieł. Doskonale nadaje się do uprawy w małych ogrodach przydomowych, na skalnikach i wrzosowiskach, na miejscach odsłoniętych i wyeksponowanych.
Rośliny prezentują się szczególnie efektownie wiosną, gdy widać młode przyrosty, ale także zimą, zwłaszcza w okresie Bożego Narodzenia, przystrojone kolorowymi lampkami.
|
Opracowanie: Związek Szkółkarzy Polskich Więcej o roślinach i ich producentach znajdziesz na: e-katalogroslin.pl |