Logo
Logo
Gardeners' world listopad - grudzień 2021
5
Okazje
Artykuł na: 6-9 minut

Układanie kostki: krok po kroku

Trwałe i estetyczne nawierzchnie chodników i podjazdów układa się obecnie głównie z betonowej kostki o różnych barwach i kształtach. Bogaty asortyment tych wyrobów pozwala na dostosowanie pokrycia dróg do otoczenia, formy architektonicznej budynków oraz do przeznaczenia nawierzchni.

 

Nie bez znaczenia jest również łatwość wykonywania ewentualnych napraw lub odbudowy, gdy zaistnieje konieczność rozebrania nawierzchni. Rodzaj użytej kostki betonowej powinien uwzględniać nie tylko jej walory dekoracyjne, ale również przewidywane obciążenia nawierzchni oraz możliwość występowania zanieczyszczeń.

Nawierzchnie obciążone ruchem pieszym lub sporadycznie wykorzystywane przez samochody osobowe można budować z kostki o grubości 6 cm. Przy większych obciążeniach wykorzystuje się kostkę o grubości 8 cm lub nawet 10 cm.

1. Odprowadzenie wody z nawierzchni

Kostkę można układać na dowolnie dużej powierzchni bez konieczności wykonywania dylatacji. Jednak mimo tego, że taka nawierzchnia dobrze przepuszcza wodę opadową, należy zapewnić możliwość szybkiego jej odprowadzenia z powierzchni. Najłatwiej uzyskać ten efekt, zapewniając naturalny spływ dzięki nachyleniu nawierzchni w kierunku nieutwardzonego gruntu.

2. Korytowanie

To wykonanie wykopu odpowiadającego powierzchni przeznaczonej do ułożenia kostki, o głębokości 20–50 cm zależnie od rodzaju gruntu i przewidywanego obciążenia nawierzchni. Na gruncie piaszczystym i pod nawierzchnie chodnikowe wystarczy zagłębienie 15–20 cm. Na podmokłych glebach gliniastych, gdy przewidziany jest wjazd samochodów ciężarowych (np. przy opróżnianiu szamba czy napełnianiu zbiornika z olejem opałowym), wykop powinien mieć przynajmniej 50 cm.

Na małych powierzchniach koryto można wykopać łopatą, ale na większych lepiej skorzystać ze spycharko-ładowarki. Ułatwi to załadowanie wybranej ziemi na ciężarówkę – ziemię trzeba bowiem wywieść lub rozplantować na działce (jeśli jest taka możliwość). Dno wykopu powinno odpowiadać płaszczyźnie przyszłej nawierzchni, a więc należy je ukształtować z przewidywanym spadkiem w określonym kierunku.

3. Odwodnienie

Instalacja odwodnienia liniowego może być konieczna, jeśli kostkę układa się na bardzo dużej powierzchni, co uniemożliwia utworzenie spadku w pożądaną stronę, lub na zjeździe do garażu.

Możliwość odprowadzenia wody zależy przede wszystkim od warunków wodno-gruntowych – poziomu wody gruntowej oraz przepuszczalności gleby. Można ją odprowadzić do zewnętrznej kanalizacji deszczowej lub studni chłonnej drenażu. W przypadku garażu zlokalizowanego poniżej poziomu gruntu konieczne może być zamontowanie zbiornika z samoczynnie włączającą się pompą.

Niezależnie od miejsca odprowadzenia wody, jej spływ z nawierzchni odbywa się przez elementy odwodnienia liniowego. Są to korytka betonowe połączone z rurą odpływową, wstawione w nawierzchnię. Na tym etapie prac konieczne jest więc doprowadzenie rur do miejsc zainstalowania odwodnienia liniowego. Do tego celu można użyć rur do kanalizacji zewnętrznej lub tańszych rur drenarskich bez perforacji.

4. Krawężniki

Krawężniki należy osadzić wzdłuż obramowania nawierzchni. Na ścieżkach wystarczające będą krawężniki chodnikowe, ale na podjazdach lepiej zamontować masywniejsze krawężniki drogowe. Przy nawierzchniach liniowych (chodniki, drogi dojazdowe) warto zwrócić uwagę na to, aby szerokość obramowania odpowiadała wielokrotności wymiarów kostki – uniknie się wtedy kłopotliwego jej przycinania przy krawężnikach. Krawężniki powinny też wyznaczać płaszczyznę nawierzchni.

Do wytyczenia linii przebiegu krawężników oraz ustalenia jej wysokości można posłużyć się poziomnicą laserową i sznurem. Promień lasera umożliwi wyznaczenie poziomu, a rozciągnięty między kołkami sznur – linię osadzenia krawężników. W nawierzchniach liniowych wymagany spadek kształtuje się poprzecznie do osi drogi z lekkim pochyleniem na jedną lub na dwie strony.

Zależnie od sposobu zagospodarowania otoczenia nawierzchni, krawężniki mogą wystawać ponad poziom kostki brukowej lub być na tej samej wysokości. Jednak cała nawierzchnia powinna być nieznacznie wyniesiona ponad poziom otaczającego gruntu, co zapobiegnie jej zanieczyszczeniu ziemią przy intensywnym spływie wody po powierzchni gleby. Krawężniki osadza się na warstwie gęstego betonu, a po jego związaniu od zewnątrz obsypuje się ziemią, a od środka – materiałem podbudowy.

Układanie kostki krok po krokuFot. Libet

1. Podsypka piaskowa po korytowaniu z zaznaczonymi poziomami brukowania; 2. Zagęszczanie podbudowy; 3. Mieszanie podsypki piaskowej z cementową; 4. Poziomowanie podłoża; 5. Wyrównywanie powierzchni podsypki według wyznaczonych poziomów

5. Podbudowa

To warstwa pospółki lub tłucznia drogowego pełni funkcję warstwy stabilizującej (na obrazku powyżej, fot. 1). W przypadku układania nawierzchni przeznaczonej pod duże obciążenia na nawodnionych gruntach gliniastych warto przed ułożeniem podbudowy rozłożyć geowłókninę zapobiegającą mieszaniu się pospółki lub tłucznia z gruntem rodzimym. Podbudowa wymaga zagęszczenia przy użyciu wibratora lub walca drogowego (fot. 2).

6. Warstwa podkładowa

Umożliwia równe ułożenie kostki betonowej. Do jej utworzenia używa się piasku wymieszanego na sucho z cementem. Po nasypaniu warstwy piasku grubości ok. 10 cm rozsypuje się cement – około 1 worka na 5 m2, a następnie miesza się łopatą lub za pomocą glebogryzarki (fot. 3). Następnie wyznacza się poziom (fot. 4).

Powierzchnię podkładu wyrównuje się łatą (fot. 5). Trzeba też pamiętać, że podkład po zagęszczeniu obniży się o 1–2 cm, zatem poziom podsypki powinien być odpowiednio wyższy. Kolejną czynnością będzie zagęszczenie podkładu przy użyciu wibratora powierzchniowego. Jeśli w nawierzchni montowane będzie odwodnienie liniowe, w warstwie podkładowej ustawia się korytka na wymaganej głębokości i łączy z rurami odpływowymi.7. Układanie kostki 

Rzędami lub według zaplanowanego wzoru z uwzględnieniem np. aplikacji o innej barwie (fot. 6).

Poszczególne kostki układa się ciasno, stojąc na ułożonej już nawierzchni. Jeśli zachodzi konieczność przycięcia skrajnych elementów, używa się do tego celu specjalnej prasy lub szlifierki kątowej z tarczą diamentową do betonu. Wzdłuż brzegu, który nie będzie narażony na żadne obciążenia, zamiast krawężników można zastosować oporowanie (fot. 7) , czyli podmurowanie krawędzi na styku z gruntem (fot. 8).

Gdy cała nawierzchnia pokryta jest już kostką, za pomocą wibratora powierzchniowego z gumową nakładką ochronną „dobija się” elementy do podłoża i ewentualnie koryguje niewielkie nierówności (fot. 9).

Układanie kostki krok po krokuFot. Libet

6. Układanie kostki; 7. Przygotowanie brzegów przed oporowaniem; 8. Oporowanie; 9. Utwardzanie podłoża; 10. Piaskowanie fug.

Wypełnianie piaskiem

Ostatnim etapem jest rozsypanie na powierzchni drobnego piasku, który wnikając w szczeliny, zaklinuje kostki między sobą. Po zmieceniu nadmiaru piasku nawierzchnia gotowa jest już do użytku (fot. 10) Można też dodatkowo zabezpieczyć ją impregnatem zmniejszającym nasiąkliwość, co ułatwi utrzymanie nawierzchni w czystości i ożywi barwę.

Tekst: Cezary Jankowski 

Tagi
Newsletter
Zapisz się na newsletter, aby otrzymywać od nas bezpłatne porady ogrodnicze!
Warto przeczytać
To Cię zainteresuje
Pokaż więcej (11)
Nowe treści

 

Ważne tematy
Lista zakupów
Nowe rośliny w katalogu
Zostań redaktorem!

Podziel się z nami swoim ogrodniczym doświadczeniem.
W nagrodę otrzymasz wybrane czasopismo.


Komentarze

Gość Seledyna

23-09-2019 09:25

O no bardzo przyda mi się takie info, kupilismy kostka drogbruka, bede sama ukladac z synem to będzie niezła zabawa, zobaczymy jak to sie uda hahah moze tak ladnie nie wyjdzie no ale samemu to juz duma

Wiecej na Forum ZielonyOgrodek.pl
ŚWIĘTA
Na czasie
ŚWIĘTA
Zobacz więcej
Porady na ten tydzień
Tydzień 47, Sentencja nr:6
Tydzień 47, Sentencja nr:6
Kolumnowe odmiany iglaków trzeba szczelnie obwiązać sznurkiem a bardziej wrażliwe odmiany owinąć agrowłókniną, aby ciężar śniegu nie wyłamał gałązek.
Tydzień 47, Sentencja nr:5
Tydzień 47, Sentencja nr:5
Opadające liście należy usówać również z niższych krzewów. W tym celu możemy użyć miotłograbi o miękkich, sprężystych zębach lub odkurzacza ogrodowego (elektrycznego lub spalinowego).
Tydzień 47, Sentencja nr:4
Tydzień 47, Sentencja nr:4
Przykryjmy miejsca, gdzie we wrześniu lub październiku zostały posadzone cebulki roślin kwitnących wiosną. Najlepsza do tego celu będzie kora lub torf (warstwa grubości 2–4-cm), gałązki świerkowe, suche liście lub słoma.
Tydzień 47, Sentencja nr:3
Tydzień 47, Sentencja nr:3
Po pierwszych przymrozkach, zanim ziemia w ogrodzie zamarznie, trzeba zabezpieczyć rośliny wrażliwe na mróz. Wokół bylin, które mogą przemarznąć pokryjmy glebę korą, liśćmi lub obornikiem (ściółkowanie zapobiega wahaniom temperatury w glebie i sprzyja utrzymaniu jej wilgotności). Rośliny można także okrywać gałązkami sosnowymi lub...
Tydzień 47, Sentencja nr:2
Tydzień 47, Sentencja nr:2
Rośliny ogrodowe można nawieźć nawozami fosforowymi i potasowymi. UWAGA! Jesienią nie powinno się stosować nawozów azotowych, gdyż przedłużają okres wegetacji roślin, co może stać się przyczyną ich zmarznięcia.
Tydzień 47, Sentencja nr:1
Tydzień 47, Sentencja nr:1
Pod koronami drzew i krzewów warto rozprowadzić dojrzały kompost. Jest to uniwersalny nawóz do stosowania jesienią, można nim nawozić do końca listopada.
 
Serwisy partnerskie
Dom i wnętrze
Twoja strona ogrodu