Tatarak zwyczajny (Acorus calamus) ‘Variegatus’ to bagienna i wodna bylina o dwubarwnych, biało-zielonych liściach. Roślina tworzy rozgałęzione kłącza, pełzające i częściowo zagłębione w podłożu, z których wyrastają długie, szablaste liście. Liście zebrane są w wachlarzowate, wąskie rozety.
Powierzchnia liści tataraku jest gładka. Blaszki są lekko błyszczące, zielone, ozdobione podłużnymi, szerokimi, białymi i kremowożółtymi pasami, stanowiącymi cechę charakterystyczną odmiany.
Tatarak kwitnie zwykle w czerwcu, tworzy kwiatostany w postaci walcowatych, zielonkawych kolb. Młode kwiatostany są zielone, podczas kwitnienia żółto-zielone, po przekwitnieniu żółtawe. Choć kwiatostany nie są specjalnie dekoracyjne, stanowią ciekawy element morfologiczny.
Kłącza tataraku zwyczajnego od wieków były wykorzystywane w medycynie ludowej, perfumerii i kuchni. Odmiana ‘Variegatus’ zachowuje tę właściwość, choć jej wartość użytkowa ustępuje dekoracyjności liści.
Wymagania i uprawa
Tatarak zwyczajny ‘Variegatus’ najlepiej rośnie na stanowiskach wilgotnych, podmokłych lub w płytkiej wodzie, do 10 cm głębokości, gdzie jego kłącza mogą swobodnie się rozrastać. Jest odporny na mróz.
Gdzie posadzić?
Tatarak zwyczajny ‘Variegatus’ to jedna z nielicznych roślin bagiennych o tak wyraźnym paskowaniu liści. Większość gatunków o podobnym pokroju zachowuje jednolitą, zieloną barwę. Roślina ta wykazuje zdolność do oczyszczania wody w jeziorkach, oczkach i stawach; jej kłącza i korzenie wspierają procesy filtracyjne.
Poruszające się na wietrze liście tataraku emitują przyjemny, szeleszczący dźwięk, który wprowadza do ogrodu subtelny, naturalny efekt akustyczny – warto o tym pamiętać, wybierając miejsce dla tataraku. W ogrodach tatarak szczególnie efektownie prezentuje się sadzony w zestawieniu z ciemnozielonymi turzycami, pałką wodną czy roślinami o dużych, jednobarwnych liściach, jak np. strzałka wodna.
|
Opracowanie: Związek Szkółkarzy Polskich Więcej o roślinach i ich producentach znajdziesz na: e-katalogroslin.pl |