Wierzba nagrobna 'Chrysocoma'

Wierzba 'Chrysocoma' to sporych rozmiarów drzewo, uprawiane w Europie już od ponad 200 lat. Urzeka malowniczym pokrojem i nadal jest często sadzone w parkach, dużych ogrodach oraz w zieleni osiedlowej.

Być może ze względu na krótki okres życia wierzba płacząca uznawana jest za symbol kruchości i przemijania. Łacińskie słowo „sepulcralis” oznacza bowiem nagrobne, cmentarne. Zwieszające się pędy faktycznie mogą nadawać miejscu pewną nostalgię lub smutek, ale z drugiej strony jest to chyba jedno z najbardziej romantycznych drzew parkowych.

Wierzbę nagrobną, płaczącą ‘Chrycosoma’ uzyskano ze skrzyżowania pochodzącej z Chin wierzby babilońskiej (Salix babylonica) ‘Babylon’, charakteryzującej się płaczącym pokrojem, ale wrażliwej na mróz, z wierzbą białą (Salix alba) ‘Vitellina’ – gatunkiem naturalnie występującym w Europie.

Uzyskana odmiana zachowała po pierwszym rodzicu płaczący pokrój, a po drugim odziedziczyła żółtawe pędy i wysoką odporność na mróz.

Wierzba nagrobna, płacząca (Salix ×sepulcralis) ‘Chrysocoma’ to sporych rozmiarów drzewo. Osiąga 15-20 m wysokości i ma stosunkowo szeroką koronę. Charakteryzuje się grubym, solidnym pniem i kaskadowym ułożeniem długich, zwisających pędów, niejednokrotnie sięgających do samej ziemi. Najdłuższe z nich mogą mieć nawet 6 m.

Niektóre drzewa tworzą 2 lub nawet 3 pnie. W okresie bezlistnym drzewa zachowują walory ozdobne dzięki delikatnym, żółto wybarwionym pędom. Wiosną, przeważnie w kwietniu, na gałązkach pojawiają się zarówno kwiaty męskie, jak i żeńskie, co jest rzadkością u tego rodzaju, bowiem większość gatunków wierzb należy do roślin dwupiennych (kwiaty męskie i żeńskie pojawiają się wyłącznie na osobnych roślinach).

Dzięki przewadze żółtych kwiatów męskich korona wierzby płaczącej pozostaje niemal w całości słomkowa, do momentu, gdy zaczną pojawiać się pierwsze, jasnozielone liście. Pojedyncze kotki są małe i nie stanowią większej wartości dekoracyjnej.

Liście wierzby nagrobnej (płaczącej) są lancetowate, brzegiem delikatnie piłkowane, ostro zakończone, na wierzchu zielone i błyszczące, a od spodu lekko szaroniebieskie, matowe.

Fot. Grzegorz Falkowski (ZSzP)

Zobacz więcej ciekawych wierzb

Uprawa i wymagania

Ta odmiana wierzby jest łatwa w uprawie. Roślina preferuje gleby żyzne, bogate w próchnicę, umiarkowanie wilgotne, ale całkiem dobrze radzi sobie również na glebach przeciętnych. Drzewa powinny rosnąć na stanowiskach słonecznych. Są w pełni odporne na mróz.

Niestety jak większość wierzb, także i ten gatunek wykazuje podatność na choroby grzybowe pędów, które mogą prowadzić do opadania drobnych gałązek i liści. W przypadku dużych egzemplarzy choroby te zwykle nie wpływają negatywnie na wartość dekoracyjną drzew.

Poza tym konary wierzby płaczącej są dosyć kruche i u starych okazów, przy silnym wietrze lub w czasie burz, mogą się odłamywać. Niemniej jednak walory dekoracyjne i malowniczy pokrój wierzby płaczącej rekompensują jej wszelkie niedoskonałości.

Gdzie posadzić?

Wierzba nagrobna (płacząca) ‘Chrysocoma’ najpiękniej prezentuje się pojedynczo, sadzona w dużych ogrodach przydomowych, w parkach, a zwłaszcza nad wodą, gdy końce gałązek dotykają powierzchni stawu lub jeziora. Drzewa te wyglądają niezwykle efektownie posadzone po obu stronach szerokich, parkowych alei.