Budowa i naprawa tarasu wentylowanego

Taras wentylowany:
jak wygląda i jakie są jego zalety?

Pierwsza to prostota konstrukcji i łatwość jej dopasowania do podłoża. Trudno sobie wyobrazić układ prostszy niż ułożona na kilku wspornikach płyta. Tym prostszy, jeśli wsporniki mają regulowaną wysokość i można w pewnym zakresie niwelować za ich pomocą nierówności gruntu. Pozwala to na łatwe wykonanie nawierzchni na różnych podłożach.

Drugi i być może nawet istotniejszy powód, to umożliwienie łatwych i w zasadzie bezinwazyjnych napraw starych tarasów o nieszczelnej izolacji przeciwwilgociowej.

Taras wentylowany na gruncie:
praktyczny i prosty do wybudowania

Jego budowa jest analogiczna jak przy nawierzchniach krytych kostką brukową: dobrze przygotowana i zagęszczona podbudowa z właściwie wyprofilowanymi spadkami, na której układane są wsporniki płyt tarasowych i same płyty. Już na tym etapie widoczne są zalety tarasu wentylowanego.

• Nawierzchnia nie wymaga pracochłonnych czynności: układania, wibrowania czy fugowania. 
• Wszelkie nierówności można w każdej chwili usunąć (czy to powstałe przy przygotowywaniu podbudowy, czy później)  zwyczajnie podnosząc płyty i regulując wysokość wsporników. 
• To samo jest w wypadku awarii czy też konieczności przeróbki biegnących pod tarasem instalacji – dzięki technologii tarasu wentylowanego można przy nich pracować bez zrywania i ponownego układania nawierzchni tarasu.
  
  

Taras wentylowany na budynku:
budowa praktycznego tarasu "na stropie"

Znacznie więcej zalet pojawia się jednak w wypadku konstrukcji tarasu na budynku, czyli "na stopie". Podstawową bolączką wszelkich wykonywanych metodami nieco bardziej tradycyjnymi tarasów na budynkach są trudności wykonawcze i związane z nimi błędy. Ich następstwem jest zawsze nieszczelna warstwa izolacji przeciwwilgociowej prowadząca do zawilgocenia stropu i jego erozji, oraz do zawilgocenia pomieszczeń znajdujących się pod stropem.

Może to wynikać z:

• źle przygotowanego podłoża,
• błędnie dobranych materiałów,
• wadliwie wykonanej warstwy izolacji lub zwykłych uszkodzeń mechanicznych warstwy izolacyjnej powstałych podczas dalszych prac.
• Pośrednim powodem jest tu więc z jednej strony bardzo duży stopień skomplikowania prac,
• oraz fakt, że zastosowanie płytek terakotowych klejonych do podłoża bardzo zawęża ilość możliwych do zastosowania materiałów izolacyjnych, eliminując z użycia te najskuteczniejsze jak membrany dachowe czy powłoki bitumiczne.
  
  

Zastosowanie tarasu wentylowanego umożliwia w zasadzie dowolny wybór materiału izolacyjnego, a więc jednocześnie eliminuje praktycznie wszystkie wady tarasów na stropach!

Jedynym wymaganiem technicznym jest właściwe ukształtowanie spadków, tak aby możliwe było odprowadzenie wody deszczowej z powierzchni tarasu. Warto przy tym pamiętać, że w wypadku tarasu wentylowanego woda spływa pod jego powierzchnią, a nie po niej.

Taki układ daje jeszcze jedną ogromną zaletę – nie wymaga stosowania kilkucentymetrowego progu przed drzwiami tarasowymi. A dokładniej rzecz ujmując – próg pozostaje, ale poniżej nawierzchni tarasu. Możemy więc w banalnie prosty sposób uzyskać wrażenie podłogi płynnie i bez żadnych uskoków przechodzącej w taras, tym istotniejsze im większa jest szerokość przejścia.

Naprawa tarasów wentylowanych:
problemy z nieszczelnością

Technologia tarasu wentylowanego doskonale nadaje się również do naprawy istniejących nieszczelnych tarasów na dachach, wykonanych w sposób tradycyjny przy pomocy płytek ceramicznych układanych na warstwę izolacji przeciwwilgociowej. Tradycyjną metodą naprawy byłoby zerwanie wszystkich warstw aż do konstrukcji stropu (najczęściej w wyniku działania wody i mrozu w warstwach wykończeniowych nie ma już co ratować) i ułożenie ich od nowa.

Pomijając pracochłonność i koszt takiego rozwiązania, jest ono obarczone dokładnie taką samą groźbą błędu jak przed naprawą. Można więc zaryzykować stwierdzenie, że w dużej części jest to tylko forma odroczenia wyroku. Tymczasem stosując technologię tarasu wentylowanego wystarczy w tym wypadku położyć na istniejące kafle nową warstwę izolacji przeciwwilgociowej i na niej ułożyć nową powierzchnię posadzki. Trzeba tylko pamiętać aby taką naprawę wykonywać przy ciepłej i suchej pogodzie, tak, aby nieszczelny taras zdążył przeschnąć.

Nowa izolacja nie jest już powłoką nakładaną na beton za pomocą pędzla czy natryskiwaną (a to właśnie sposób aplikacji jest najczęściej powodem powstawania nieszczelności), ale folią lub membraną rozwijaną z rolki, której szczelność gwarantuje producent.

Dodatkowo jeśli w czasie eksploatacji izolacja zostanie jednak uszkodzona, jej naprawa będzie polegać wyłącznie na podniesieniu płyt tarasowych nad uszkodzonym miejscem, załataniu go i ponownym ułożeniu płyt.

Jedynym ograniczeniem jest tu konieczność posiadania odpowiedniego zapasu wysokości od powierzchni starego tarasu do spodu drzwi na niego prowadzących.

Tekst i zdjęcia: źródło – Buszrem